Сӯии беморон худ шуд шоҳи маи рӯйони ман

سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من

Гуфт эй рухҳои зарду зъФронстони ман

گفت ای رخ‌های زرد و زعفرانستان من

ЗъФронстони худро об хоҳам дод об

زعفرانستان خود را آب خواهم داد آب

Заъфаронро гул кунам аз чашмаи ҳайвони ман

زعفران را گل کنم از چشمه حیوان من

Зарду сурху хору гул дар ҳукм ва дар фармони мост

زرد و سرخ و خار و گل در حکم و در فرمان ماست

Сар манеҳ ҷуз бар хати фармони ман фармони ман

سر منه جز بر خط فرمان من فرمان من

Моҳи рӯйони ҷаҳон аз ҳасан мо дузданд ҳасан

ماه رویان جهان از حسن ما دزدند حسن

Заррае дуздидаанд аз ҳасан ва аз эҳсони ман

ذره‌ای دزدیده‌اند از حسن و از احسان من

Оқибати он моҳи рӯйони коҳ рӯйон ме шаванд

عاقبت آن ماه رویان کاه رویان می شوند

Ҳоли дуздони ин буд дар ҳазрати султони ман

حال دزدان این بود در حضرت سلطان من

Рӯз шуд эй хокёни дуздидаҳоро рад кунед

روز شد ای خاکیان دزدیده‌ها را رد کنید

Хокро малик аз куҷои ҳасан аз куҷо эй ҷони ман

خاک را ملک از کجا حسن از کجا ای جان من

Шаб чу шуд хуршеди ғоиби ахтарон лофӣ зананд

شب چو شد خورشید غایب اختران لافی زنند

Зуҳра гуяд он ман дон моҳ гуяд он ман

زهره گوید آن من دان ماه گوید آن من

Муштарӣ аз кӣсаи зари ҷаъфарӣ берун кунад

مشتری از کیسه زر جعفری بیرون کند

Бо Зуҳал миррӣх гуяд ханҷар барон ман

با زحل مریخ گوید خنجر بران من

Ваон Уторид садр гирад ки манам сдролсдўр

وان عطارد صدر گیرد که منم صدرالصدور

Чархҳо малик манасту бурҷҳо арқони ман

چرخ‌ها ملک من است و برج‌ها ارکان من

Офтоб аз сӯии машриқи субҳдам лашкар кашад

آفتاب از سوی مشرق صبحدم لشکر کشد

Гуяд эй дуздон куҷо рафтед инак он ман

گوید ای دزدان کجا رفتید اینک آن من

Зуҳра Зуҳра дариду моҳро гардани шикаст

زهره زهره درید و ماه را گردن شکست

Шуд Уториди хушку борад бо рухи рахшони ман

شد عطارد خشک و بارد با رخ رخشان من

Кори миррӣху Зуҳал аз нури моҳами дршкст

کار مریخ و زحل از نور ماهم درشکست

Муштарии муфлиси баромад коҳ шуд ҳамёни ман

مشتری مفلس برآمد کاه شد همیان من

Чун яке майдон давонед офтоб омад Нидо

چون یکی میدان دوانید آفتاب آمد ندا

Ҳону ҳон эй бе адаби беруни шӯ аз майдони ман

هان و هان ای بی‌ادب بیرون شو از میدان من

Офтоби офтобами оФтобо ту бирав

آفتاب آفتابم آفتابا تو برو

Дар чаҳ мағриб Фрўрў бош дар зиндони ман

در چه مغرب فرورو باش در زندان من

Вақти субҳ аз гӯри машриқ сар барору зиндаи шӯ

وقت صبح از گور مشرق سر برآر و زنده شو

Мункирони ҳашарро огаҳ кун аз бурҳони ман

منکران حشر را آگه کن از برهان من

Ид ҳар каси он маӣ бошад ки ӯ қурбон ӯ аст

عید هر کس آن مهی باشد که او قربان او است

Иди ту моҳ ман омад эй шудаи қурбони ман

عید تو ماه من آمد ای شده قربان من

Шамси табризӣ чу тофт аз бурҷи лошрқиаҳ

شمس تبریزی چو تافت از برج لاشرقیه

Тоби зот ӯ бурун шуд аз ҳаду имкони ман

تاب ذات او برون شد از حد و امکان من