Онч меояд зи васфати ин замонам дар даҳан

آنچ می آید ز وصفت این زمانم در دهن

Бар мурӣд мурда хонам андрондозди кафан

بر مرید مرده خوانم اندراندازد کفن

Худ мурӣд ман намирад коби ҳайвон хӯрда аст

خود مرید من نمیرد کآب حیوان خورده است

Вонгҳон аз даст кӣ аз соқёни зўолмнн

وانگهان از دست کی از ساقیان ذوالمنن

эй наҷоти зиндагон вае ҳаёти мурдагон

ای نجات زندگان و ای حیات مردگان

Аз дарунами бути тарошии вази бурунами бути шикан

از درونم بت تراشی وز برونم بت شکن

Вари барандозади зи рӯяти боди давлати парда Эй

ور براندازد ز رویت باد دولت پرده‌ای

Аз ҳаёи гул об гардад не чаман монад на ман

از حیا گل آب گردد نی چمن ماند نه من

Вар май лаби бозгирӣ аз гулистони соъатӣ

ور می لب بازگیری از گلستان ساعتی

Аз хумору саргаронӣ ҳар саман гардад се ман

از خمار و سرگرانی هر سمن گردد سه من

Вари замонӣ бедилонро дами диҳӣу дили диҳӣ

ور زمانی بی‌دلان را دم دهی و دل دهی

Ҷон раҳад аз нанги мо ва мо раҳем аз хештан

جان رهد از ننگ ما و ما رهیم از خویشتن

Гар ндздид аз ту чизеи дил чаро овехтаи сет

گر ندزدید از تو چیزی دل چرا آویخته‌ست

Чора набӯд дуздро дар оқибати з овихтан

چاره نبود دزد را در عاقبت ز آویختن

Гар чунин овихтан ҳосил шудӣ ҳар дузд ро

گر چنین آویختن حاصل شدی هر دزد را

Аз ҳарисии дузди гаштии ҷумлаи олами марду зан

از حریصی دزد گشتی جمله عالم مرد و زن

Андари ин овихтани камтари каромотӣ ки ҳаст

اندر این آویختن کمتر کراماتی که هست

Оби ҳайвон хӯрданаст ва то абади боқӣ шудан

آب حیوان خوردن است و تا ابد باقی شدن

Чошнии сӯзи шамъатгар ба анқои барзадӣ

چاشنی سوز شمعت گر به عنقا برزدی

Пар чу парвона бидодӣ сар наҳодӣ дар лаган

پر چو پروانه بدادی سر نهادی در لگن

Сӯрати сунъ ту омад соъатӣ дар бткдаҳ

صورت صنع تو آمد ساعتی در بتکده

Гуҳи шмн бут мешуд он дами гоҳ бут мешуд шмн

گه شمن بت می شد آن دم گاه بت می شد شمن

Ҳар замонӣ нақш мешуд наъти Аҳмад бар салиб

هر زمانی نقش می شد نعت احمد بر صلیب

Сар ваҳдат мешуниданд ошкоро аз всн

سر وحدت می شنیدند آشکارا از وثن

Ишқат эй хуби хутан бар дили савора гашт гуфт

عشقت ای خوب ختن بر دل سواره گشت گفت

Ин чунин мураккаб бибояд тохтанро то хутан

این چنین مرکب بباید تاختن را تا ختن

Шӯри ту ақлами ситад бо фитнаҳо дрбоФтм

شور تو عقلم ستد با فتنه‌ها دربافتم

Шӯр ва беақлӣ бибояд бофтанро бо Фтн

شور و بی‌عقلی بباید بافتن را با فتن

Ман куҷои шеър аз куҷои лекин ба ман дар май дамад

من کجا شعر از کجا لیکن به من در می‌دمد

Он яке туркӣ ки ояд гуядам ҳаии кимсн

آن یکی ترکی که آید گویدم هی کیمسن

Тарк кӣ тоҷик кӣ зангӣ кӣ рӯмӣ кӣ

ترک کی تاجیک کی زنگی کی رومی کی

Молики алмаликӣ ки донад мӯ ба мӯи сару ълн

مالک الملکی که داند مو به مو سرّ و علن

Ҷома шеъраст шеър ва то дарун шеър кист

جامهٔ شعر است شعر و تا درون شعر کیست

ё ки ҳурии ҷомаи зеб ва ё ки девӣ ҷома кун

یا که حوری جامه‌زیب و یا که دیوی جامه‌کن

Шеъраш аз сар баркашему ҳурро дар бар кашем

شعرش از سر برکشیم و حور را در بر کشیم

Фоълотни Фоълотни Фоълотни Фоълн

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن