Дар ҷунбиши андроўри зулфи ъбрФшон ро

در جنبش اندرآور زلفِ عبرفشان را

Дар рақси андроўри ҷонҳои суфиён ро

در رقص اندرآور جان‌های صوفیان را

Хуршеду моҳу ахтари рақсон ба гирди чанбар

خورشید و ماه و اختر رقصان به گِردِ چنبر

Мо дар миён рақсем рақсон кун он миён ро

ما در میانِ رقصیم رقصان کن آن میان را

Лутфи ту мутрибона аз камтарини тарона

لطف تو مطربانه از کمترین ترانه

Дар чархи андрорди сӯфии осмон ро

در چرخ اندرآرد صوفیِ آسمان را

Боди баҳор пӯён ояд таронаи гӯйон

باد بهار پویان آید ترانه گویان

Хандон кунад ҷаҳонро хезон кунад хазон ро

خندان کند جهان را خیزان کند خزان را

Баси мор ёр гардад , гули ҷуфт хор гардад

بس مار یار گردد، گل جفتِ خار گردد

Вақт нисор гардад мари шоҳи бӯстон ро

وقت نثار گردد مر شاه بوستان را

Ҳар дами зи боғ бӯе ояд чу пайки сӯе

هر دم ز باغ بویی آید چو پیک سویی

Яъне ки алслои зани имрӯзи дӯстон ро

یعنی که الصلا‌ زن امروز دوستان را

Дар сари худ равон шуд бустон ва бо ту гуяд

در سر خود روان شد بستان و با تو گوید

Дар сари худ равони шӯ то ҷон расад равон ро

در سر خود روان شو تا جان رسد روان را

То ғунчаи бргшоид бо сарви сари сӯсан

تا غنچه برگشاید با سرو سرّ ِ سوسن

Лолаи бишорати оради мари беду арғавон ро

لاله بشارت آرد مر بید و ارغوان را

То сар ҳар ниҳолӣ аз қаър бар сар ояд

تا سر هر نهالی از قعر بر سر آید

Миъроҷёни ниҳода дар боғи нардбон ро

معراجیان نهاده در باغ نردبان را

Мурғону андалебон бар шоха ҳо нишаста

مرغان و عندلیبان بر شاخه‌ها نشسته

Чун бар хазина бошад идрори посбон ро

چون بر خزینه باشد ادرار پاسبان را

Ин барг чун забонҳо венаи миваҳо чу дил ҳо

این برگ چون زبان‌ها وین میوه‌ها چو دل‌ها

Дилҳо чу рӯи намояд қимат диҳад забон ро

دل‌ها چو رو نماید قیمت دهد زبان را