эй банда бозгард ба даргоҳи мо биё

ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا

Бишинав зи осмонҳо ҳии алии алсло

بشنو ز آسمان‌ها حی علی الصلا

Дарҳои гулистони зи паии ту кушода ем

درهای گلستان ز پی تو گشاده‌ایم

Дар хорзор чанд дуӣ эй бараҳнаи по

در خارزار چند دوی ای برهنه پا

Ҷонро ман офаридам ва дардяш дода ам

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام

Он кас ки дард дода ҳамӯ созадаш даво

آن کس که درد داده همو سازدش دوا

Қадӣ чу сарви хоҳӣ дар боғи ишқи рӯ

قدی چو سرو خواهی در باغ عشق رو

Кин чарх кўжпшт кунад қади ту дўто

کاین چرخ کوژپشت کند قد تو دوتا

Боғӣ ки баргу шохаш гуё ва зинда анд

باغی که برگ و شاخش گویا و زنده‌اند

Боғӣ ки ҷон надорад он нест ҷони Фзо

باغی که جان ندارد آن نیست جان فزا

эй зиндаи зода чунӣ аз ганди мурдагон

ای زنده زاده چونی از گند مردگان

Худ тоса менагирад аз ин мурдагони ту ро

خود تاسه می نگیرد از این مردگان تو را

Ҳар ду ҷаҳон параст зи ҳии ҳаёти бахш

هر دو جهان پر است ز حی حیات بخش

Бо ҷони панҷ рӯза қаноат макун зи мо

با جان پنج روزه قناعت مکن ز ما

Ҷонҳо шумори зарраи муъаллақ ҳаме зананд

جان‌ها شمار ذره معلق همی‌زنند

Ҳар як чу офтоб дар афлоки кибриё

هر یک چو آفتاب در افلاک کبریا

Эшон чу мо зи аввал хафоаш бӯда анд

ایشان چو ما ز اول خفاش بوده‌اند

Хафоаши шамси гашт аз он бахшишу ато

خفاش شمس گشت از آن بخشش و عطا