Парда бурдор эй ҳаёти ҷону ҷони афзои ман
پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من
Ғмгсор ва ҳамнишину мӯниси шабҳои ман
غمگسار و همنشین و مونس شبهای من
эй шунида вақт ва бевақт аз вуҷӯдами нола ҳо
ای شنیده وقت و بیوقت از وجودم نالهها
эй фиканда оташӣ дар ҷумлаи аҷзои ман
ای فکنده آتشی در جملهٔ اجزای من
Дар садоӣ кӯҳ уфтад бонги ман чун бишинавӣ
در صدای کوه افتد بانگ من چون بشنوی
Ҷуфт гардад бонг ки бо наъра ва ҳайҳои ман
جفت گردد بانگ کُه با نعره و هیهای من
эй з ҳар нақшии ту пок вае зи ҷонҳо пок тар
ای ز هر نقشی تو پاک و ای ز جانها پاکتر
Сӯратати не лек миғнотиси сӯратҳои ман
صورتت نی لیک مغناطیس صورتهای من
Чун з бе завқии дили ман толиби корӣ буд
چون ز بیذوقی دل من طالب کاری بود
Баста бошам гарчи бошад длгшои саҳрои ман
بسته باشم گرچه باشد دلگشا صحرای من
Бе ту бошад ҷяшу айшу боғу роғу нақлу ақл
بی تو باشد جیش و عیش و باغ و راغ و نقل و عقل
Ҳар яке ранҷи димоғу кандае бар пои ман
هر یکی رنج دماغ و کندهای بر پای من
То зи худ афзӯни гурезам дар худами маҳбӯс тар
تا ز خود افزون گریزم در خودم محبوستر
То гушойами банд аз пои бастаи байнами пои ман
تا گشایم بند از پا بسته بینم پای من
Ногаҳон дар ноумедӣ ё шабӣ ё бомдод
ناگهان در ناامیدی یا شبی یا بامداد
Гӯйӣам инак бро бар торами болои ман
گوییام اینک برآ بر طارم بالای من
Он замон аз шукру ҳалвои чунон гирдам ки ман
آن زمان از شکر و حلوا چنان گردم که من
Гум кунам кин худ манам ё шукру ҳалвои ман
گم کنم کاین خود منم یا شکر و حلوای من
Имшаб аз шабҳои танҳоӣаст раҳмӣ кун биё
امشب از شبهای تنهایی است رحمی کن بیا
То бихонам бар ту имшаби дафтари савдои ман
تا بخوانم بر تو امشب دفتر سودای من
Ҳамчу ноӣ анбон дар ин шаби ман аз он холӣ шудам
همچو نایانبان در این شب من از آن خالی شدم
То хуш ва софӣ барояд нолаҳоу вои ман
تا خوش و صافی برآید نالهها و وای من
Зин сипас анбон бодам нестам анбони нон
زین سپس انبان بادم نیستم انبان نان
Зон козоин нолааст равшани ин дили бинои ман
زان کازاین ناله است روشن این دل بینای من
Дарду ранҷурии моро доруии ғайр ту нест
درد و رنجوری ما را داروی غیر تو نیست
эй ту ҷолинуси ҷону буъалии синои ман
ای تو جالینوس جان و بوعلی سینای من