эй туро гардан зада он тсхрт бар гирди нон

ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان

эй сиёҳӣ бар сиёҳии ҷони ту аз гирди нон

ای سیاهی بر سیاهی جان تو از گرد نان

эй ту дар ойӣнаи дида рӯй худ кӯру кабӯд

ای تو در آیینه دیده روی خود کور و کبود

Тсхр ва ханда зада бар оина чун аблаҳон

تسخر و خنده زده بر آینه چون ابلهان

Тсхрт бар оина набӯд ба рӯй худ буд

تسخرت بر آینه نبود به روی خود بود

Зонк рӯят ҳаст тсхргоаҳ ҳар равшани равон

زانک رویت هست تسخرگاه هر روشن روان

Он мунофиқ рӯй зулмати ҷони тсхркн ки худ

آن منافق روی ظلمت جان تسخرکن که خود

Ҷумлаи сар то пой тсхр бӯда сети он қлтбон

جمله سر تا پای تسخر بوده‌ست آن قلتبان

Ҳар кӣ дар хӯн худ ояд дасти ман чаҳ гӯи дро

هر کی در خون خود آید دست من چه گو درآ

Ҳар кӣ ӯ дуздӣ кунад ҳақаст дору нардбон

هر کی او دزدی کند حق است دار و نردبان

Ҳар кӣ истеҳзо кунад бар хоссагони ишқи ҳақ

هر کی استهزا کند بر خاصگان عشق حق

Теғи қаҳраш бар сар ояд аз ҷаллоди қаҳрамон

تیغ قهرش بر سر آید از جلاد قهرمان

Надиҳадаши қаҳри худои муҳлат ки то як дам занад

ندهدش قهر خدا مهلت که تا یک دم زند

Гарчи дорад тоъати аҳли замину осмон

گرچه دارد طاعت اهل زمین و آسمان

Ибрат аз Иблис гирад онки насл одам аст

عبرت از ابلیس گیرد آنک نسل آدم است

Кӯ ба истеҳзоӣ одам шуд сияҳ рӯй қирон

کو به استهزای آدم شد سیه روی قران

То ки бӯҳтонҳо наад он мзлми торики дил

تا که بهتان‌ها نهد آن مظلم تاریک دل

Хнбку масхарагӣу афсӯс бар соҳиби дилон

خنبک و مسخرگی و افسوس بر صاحب دلان

Аҳмади мурсал ба таъну сухраи бўҷҳл буд

احمد مرسل به طعن و سخره بوجهل بود

Мӯсои умрон ба тсхрҳои фиръавнии чунон

موسی عمران به تسخرهای فرعونی چنان

Сабрҳо карданд то қаҳри худои андррсид

صبرها کردند تا قهر خدا اندررسید

Дӯди қаҳри ҳақи баромадашони зи сақфи дудмон

دود قهر حق برآمدشان ز سقف دودمان

Аз маломатҳои ҳсодони ҷигарҳо хӯн шавад

از ملامت‌های حسادان جگرها خون شود

Дарди истеҳзои эшон доғҳо орад ба ҷон

درد استهزای ایشان داغ‌ها آرد به جان

Гар аз эшон дргризӣ дар мағораи хилватӣ

گر از ایشان درگریزی در مغاره خلوتی

Ишқ чун чавгонати оради ҳамчуи гӯии андари миён

عشق چون چوگانت آرد همچو گوی اندر میان

То чашонд мари туро заҳрии з ҳар афсурда Эй

تا چشاند مر تو را زهری ز هر افسرده‌ای

То кашонад назд ту аз ҳар ҳасудии армағон

تا کشاند نزد تو از هر حسودی ارمغان

То бидиҳаст ин гӯшмол ошиқон бӯда сет аз онк

تا بده است این گوشمال عاشقان بوده‌ست از آنک

Дар ҳама вақте чунин бӯда сети кори ошиқон

در همه وقتی چنین بوده‌ست کار عاشقان

Гар ту андари дайни ишқӣ бар маломати дили буна

گر تو اندر دین عشقی بر ملامت دل بنه

Вази фусӯсу тсхр душман макун рӯро гарон

وز فسوس و تسخر دشمن مکن رو را گران

Ошиқӣ чун рӯгарии дон ё мисли оҳангарӣ

عاشقی چون روگری دان یا مثل آهنگری

Пас сияҳ бошад ҳамораи чеҳраҳои рӯгарон

پس سیه باشد هماره چهره‌های روگران

Бар рухи рӯгари сиёҳӣ аз паии қзғон буд

بر رخ روگر سیاهی از پی قزغان بود

Ва онгаҳе ҷумлаи сиёҳӣ гирд шуд бар қозғон

و آنگهی جمله سیاهی گرد شد بر قازغان

Ҳамчунон дар оқибати ин рӯсиёҳии ошиқон

همچنان در عاقبت این روسیاهی عاشقان

Ҷамъ гардад бар рухи тсхркни хнбки занон

جمع گردد بر رخ تسخرکن خنبک زنان

Ишқи нақширо ҳасудони душманӣ ҳо ме кунанд

عشق نقشی را حسودان دشمنی‌ها می کنند

Хоссаи ишқи подшоҳи нақши сози Комрон

خاصه عشق پادشاه نقش ساز کامران

Нақши сози нақши сӯзи малики бахш бе назир

نقش ساز نقش سوز ملک بخش بی‌نظیر

Ҷон физойӣ дилрабоеи хуши паноҳи ду ҷаҳон

جان فزایی دلربایی خوش پناه دو جهان

Хоси хоси сари ҳақу шамси дайн бе назир

خاص خاص سر حق و شمس دین بی‌نظیر

Фахри табриз ва хулоса ҳастӣу нури равон

فخر تبریز و خلاصه هستی و نور روان

Хониш
ғзл шморҳ 1967 — ъндлӣб