Аз бадиҳо он чаҳ гӯям ҳаст қасдами хештан
از بدیها آن چه گویم هست قصدم خویشتن
Зонк заҳрӣ ман надидам дар ҷаҳон чун хештан
زانک زهری من ندیدم در جهان چون خویشتن
Гар ишорат бо касе дидӣ надорам қасд ӯ
گر اشارت با کسی دیدی ندارم قصد او
Не ба ҳақи зулҷалолу зўолкмолу зўолмнн
نی به حق ذوالجلال و ذوالکمال و ذوالمنن
То зи худ фориғ ниёем бо дигар кас чун расм
تا ز خود فارغ نیایم با دگر کس چون رسم
Вар бигӯям фориғам аз худ буд савдоу занн
ور بگویم فارغم از خود بود سودا و ظن
Вар бигуфтам нукта Эй ҳасташ басии таъвил ҳо
ور بگفتم نکتهای هستش بسی تأویلها
Гар ғарази нуқсон кас дорам на мардуми ман на зан
گر غرض نقصان کس دارم نه مردم من نه زن
Аз ту дорам илтимосӣ эй ҳарифи роздор
از تو دارم التماسی ای حریف رازدار
Ҳасани заннӣ дар ҳўӣу меҳри ман бо хештан
حسن ظنی در هوی و مهر من با خویشتن
Душмани ҷонами манам афғони ман ҳам аз худ аст
دشمن جانم منم افغان من هم از خود است
Каз худии худ ман бихоҳам ҳамчуи ҳизум сӯхтан
کز خودی خود من بخواهم همچو هیزم سوختن
Чунк ёриро ҳазорон бор бо ному нишон
چونک یاری را هزاران بار با نام و نشان
Мадҳҳои бенифоқаш карда бошам дар ълн
مدحهای بینفاقش کرده باشم در علن
Фахр карда ман бар ӯ сад бори пайдоу ниҳон
فخر کرده من بر او صد بار پیدا و نهان
Бӯда моро аз азизӣ бо ду дидаи мқтрн
بوده ما را از عزیزی با دو دیده مقترن
Гар яке айбӣ бигӯям қасди ман айб ман аст
گر یکی عیبی بگویم قصد من عیب من است
Зонк моҳамро бипушади абри ман андари бадан
زانک ماهم را بپوشد ابر من اندر بدن
Рӯ бидон як васф кардам каз маломати мари варо
رو بدان یک وصف کردم کز ملامت مر ورا
Баҳри ҳақи дӯстӣ ҳамлаш макун бар макру фан
بهر حق دوستی حملش مکن بر مکر و فن
Ман худии хешро гӯям ки дар пиндоштӣ
من خودی خویش را گویم که در پنداشتی
Рӯ агар нур худоӣ нест шӯи шӯи мумтаҳан
رو اگر نور خدایی نیست شو شو ممتحن
эй худ мангар ҳамаи сари худои маҳви шӯ
ای خود من گر همه سر خدایی محو شو
Кони ҳамаи худ дидае пас дида худбин бикун
کان همه خود دیدهای پس دیده خودبین بکن
Чун худованди шамси дайнро май стоим ту бидон
چون خداوند شمس دین را می ستایم تو بدان
Кин ҳамаи авсофи хӯбиро ситудам дар қарн
کاین همه اوصاف خوبی را ستودم در قرن