эй суфиён ишқ бадаред хирқа ҳо

ای صوفیان عشق بدرید خرقه‌ها

Сад ҷома зарб кард гул аз лиззати сабо

صد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا

Каз ёр давр монаду гирифтор хор шуд

کز یار دور ماند و گرفتار خار شد

Зин ҳар ду дард раст гул аз амри аитё

زین هر دو درد رست گل از امر ایتیا

Аз ғайб рӯ намӯд салое зад ва бирафт

از غیب رو نمود صلایی زد و برفت

Кин роҳ кӯтаҳаст ?герат нест пои раво

کاین راه کوتهست گرت نیست پا روا

Ман ҳам хамӯш кардам ва рафтам ъқиби гул

من هم خموش کردم و رفتم عقیب گل

Аз ман салому хизмати райҳону лола ро

از من سلام و خدمت ریحان و لاله را

Дил аз сухан пар омад ва имкон гуфт нест

دل از سخن پر آمد و امکان گفت نیست

эй ҷон суфиён бигушо лаб ба моҷаро

ای جان صوفیان بگشا لب به ماجرا

Зон ҳол ҳо бигӯ ки ҳануз он наёмада сет

زان حال‌ها بگو که هنوز آن نیامده‌ست

Чун хуй суфиён набӯд зикри момзӣ

چون خوی صوفیان نبود ذکر مامضی