Ъошқои ду чашм бигушо чорҷу дар худ бибин

عاشقا دو چشم بگشا چارجو در خود ببین

Ҷӯии обу ҷӯии хамру ҷӯии шеру ангабин

جوی آب و جوی خمر و جوی شیر و انگبین

Ъошқо дар хеш бингар сухра мардум машав

عاشقا در خویش بنگر سخره مردم مشو

То фалон гуяд чунон ва он фалон гуяд чунин

تا فلان گوید چنان و آن فلان گوید چنین

Ман ғуломи он гули бино ки фориғ бошад ӯ

من غلام آن گل بینا که فارغ باشد او

Кони фалонам хор хонд ваон фалонами ёсамин

کان فلانم خار خواند وان فلانم یاسمین

Дида бигушо зин сипас бо дидаи мардуми Марв

دیده بگشا زین سپس با دیده مردم مرو

Кони фалонат габр гуяд ваон фалонати марди дайн

کان فلانت گبر گوید وان فلانت مرد دین

эй худо дода туро чашми басират аз карам

ای خدا داده تو را چشم بصیرت از کرم

Каз хумораши саҷдаи оради шҳпри рӯҳи аломин

کز خمارش سجده آرد شهپر روح الامین

Чашми наргисро мабанду чашми каркасро мгир

چشم نرگس را مبند و چشم کرکس را مگیر

Чашми аввалро мабанду чашми аҳвалро мубин

چشم اول را مبند و چشم احول را مبین

Ошиқони сӯратӣ дар сӯратӣ афтода анд

عاشقان صورتی در صورتی افتاده‌اند

Чун магас каз шаҳд уфтад дар тғори дўғгин

چون مگس کز شهد افتد در طغار دوغگین

Шод бош эй ъшқбози зулҷалоли сармадӣ

شاد باش ای عشقباز ذوالجلال سرمدی

Бо чунонпурҳо чаҳ ғам бошад туро аз обу тин

با چنان پرها چه غم باشد تو را از آب و طین

Гар ҳамеи хоҳӣ ки ҷбрилт шавад банда бирав

گر همی‌خواهی که جبریلت شود بنده برو

Саҷда Эй кун пеши одами зуд эй деви лъин

سجده‌ای کن پیش آدم زود ای دیو لعین

Бодияи хӯни хор агар воқиф шудӣ аз каъба ам

بادیه خون خوار اگر واقف شدی از کعبه‌ام

Ҳар тараф гулшан намӯдӣ ҳар тарафи моءи муайян

هر طرف گلشن نمودی هر طرف ماء معین

эй ба назораи баду неки касони дармонда

ای به نظاره بد و نیک کسان درمانده

Чун бад-ӣн розӣ шудӣ ёрб туро бодои муайян

چون بدین راضی شدی یارب تو را بادا معین

Чун амонатҳои ҳақро осмон тоқат надошт

چون امانت‌های حق را آسمان طاقت نداشت

Шамси табризӣ чигуна гстридш дар замин

شمس تبریزی چگونه گستریدش در زمین

Хониш
ғзл шморҳ 1972 — ъндлӣб