Мӯӣ бар сар шуд сипед ва рӯй ман бигирифт чин

موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین

Аз фироқи дилбарии косдкни хубони чин

از فراق دلبری کاسدکن خوبان چین

Ҷони зи ғайрати гӯшро гуяд ҳадисаш кам шинав

جان ز غیرت گوش را گوید حدیثش کم شنو

Дили зи ғайрати чашмро гуяд ки рӯйишро мубин

دل ز غیرت چشم را گوید که رویش را مبین

Даст ъушрат баргушодам то бабандам пои ғам

دست عشرت برگشادم تا ببندم پای غم

Ъшртми ҳамранг ғам шуд эй мусулмонони чунин

عشرتم همرنگ غم شد ای مسلمانان چنین

Даст дар сангӣ задам донам ки нрҳонди маро

دست در سنگی زدم دانم که نرهاند مرا

Лек ғарқа гашта ҳам чангӣ занад дар он ва ин

لیک غرقه گشته هم چنگی زند در آن و این

Аз дар дили дршдм имрӯз дидам ҳол ӯ

از در دل درشدم امروز دیدم حال او

Зрдрўӣу ҷомаи чок ва беясор ва бе ямин

زردروی و جامه چاک و بی‌یسار و بی‌یمین

Гуфтамаш чунӣ дило ӯ гиряи дршдҳоӣ ҳои

گفتمش چونی دلا او گریه درشدهای های

Аз фироқи моҳ рӯй ҳамнишон ҳамнишин

از فراق ماه روی همنشان همنشین

Хониш
ғзл шморҳ 1973 — ъндлӣб