Дар ситоишҳои шамс аддӣн набошам мФттн

در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتن

То ту гӯйӣ кин ғарази нафй манаст аз лоу лн

تا تو گویی کاین غرض نفی من است از لا و لن

Чунк ҳаст ӯ кули кули софии софии камол

چونک هست او کل کل صافی صافی کمال

Васф ӯ чун навбаҳору васфи аҷзои ёсуман

وصف او چون نوبهار و وصف اجزا یاسمن

Ҳар яке навъе гулӣ ва ҳар яке навъе самар

هر یکی نوعی گلی و هر یکی نوعی ثمر

ӯ чу срмҷмўъи боғу ҷони ҷони сад чаман

او چو سرمجموع باغ و جان جان صد چمن

Чун ситудӣ боғро пас ҷумларо бстўдаҳ Эй

چون ستودی باغ را پس جمله را بستوده‌ای

Чун ситудӣ ҳақро дохил шавад нақши всн

چون ستودی حق را داخل شود نقش وثن

Вари вснро мадҳ гӯйӣ нест дохили ҳасани ҳақ

ور وثن را مدح گویی نیست داخل حسن حق

Гарчи ҳам мебозгардад он ба холиқи Фоълмн

گرچه هم می بازگردد آن به خالق فاعلمن

Лек боқии васфҳо бстўдаҳ бошӣ ҷузв дар

لیک باقی وصف‌ها بستوده باشی جزو در

Шамси ҳақу дайн чу дарё кӣ шавад дохили бадан

شمس حق و دین چو دریا کی شود داخل بدن

Ҳақ ҳаме гуяд манам ҳаши дор эй кӯтаҳи назар

حق همی‌گوید منم هش دار ای کوته نظر

Шамси ҳақу дайни баҳонаи сети андар ин бардоштан

شمس حق و دین بهانه‌ست اندر این برداشتن

Ҳар чаҳ ту бо фахри табризоварӣ бе хурдагӣ

هر چه تو با فخر تبریز آوری بی‌خردگی

Он ба айни зоти ман ту кардае эй мумтаҳан

آن به عین ذات من تو کرده‌ای ای ممتحن