эй хон ва мон бимонада ва аз шаҳри худ ҷудо

ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا

Шод омадят аз сафари хонаи худо

شاد آمدیت از سفر خانه خدا

Рӯз аз сафар ба фоқау шабҳо қарори не

روز از سفر به فاقه و شب‌ها قرار نی

Дар ишқи ҳаҷи каъбау дидори мстФо

در عشق حج کعبه و دیدار مصطفا

Молидаа рӯу сина дар он қиблаи гоҳи ҳақ

مالیده رو و سینه در آن قبله گاه حق

Дар хонаи худо шудаи қади кони омно

در خانه خدا شده قد کان آمنا

Чунед ва чун бадят дар ин роҳи бохатар

چونید و چون بدیت در این راه باخطر

Эмин кунад худоӣ дар ин роҳи ҷумла ро

ایمن کند خدای در این راه جمله را

Дар осмони зи ғулғули лаббайки ҳоҷён

در آسمان ز غلغل لبیک حاجیان

То арши наъраҳо ва ғариваст аз садо

تا عرش نعره‌ها و غریوست از صدا

Ҷони чашм ту бабўсад ва бар поти сар наад

جان چشم تو ببوسد و بر پات سر نهد

эй Марваро бидидау бррФтаҳ бар сафо

ای مروه را بدیده و بررفته بر صفا

Меҳмон ҳақ шудяту худо ваъда карда аст

مهمان حق شدیت و خدا وعده کرده است

Меҳмон азиз бошад хосса ба пеши мо

مهمان عزیز باشد خاصه به پیش ما

Ҷони хоки уштурӣ ки кашад бори ҳоҷён

جان خاک اشتری که کشد بار حاجیان

То мшъролҳром ва то манзили мно

تا مشعرالحرام و تا منزل منا

Бозомада зи ҳаҷу дили он ҷо шудаи муқӣм

بازآمده ز حج و دل آن جا شده مقیم

Ҷони ҳалқаро гирифта ва тан гашта мубтало

جان حلقه را گرفته و تن گشته مبتلا

Аз шоми зоти ҷҳФаҳ ва аз Басраи зоти арақ

از شام ذات جحفه و از بصره ذات عرق

Ботеғу бокафан шуда ин ҷо ки рбно

باتیغ و باکفن شده این جا که ربنا

Кӯҳи сафои бро ба сари кӯҳи рух ба байт

کوه صفا برآ به سر کوه رخ به بیت

Такбир кун бародару тҳлил ва ҳам дуо

تکبیر کن برادر و تهلیل و هم دعا

Акнӯн ки ҳафт бори тавофат қабул шуд

اکنون که هفت بار طوافت قبول شد

Андари мақоми ду ракаат кун қудум ро

اندر مقام دو رکعت کن قدوم را

Вонгаҳи бро ба Марва ва монанди ин бикун

وانگه برآ به مروه و مانند این بکن

То ҳафт бору боз ба хонаи тавоф ҳо

تا هفت بار و باز به خانه طواف‌ها

То рӯз трўиаҳ бишинав хутбаи балиғ

تا روز ترویه بشنو خطبه بلیغ

Вонгаҳ ба ҷониби Арафоти ой дар сало

وانگه به جانب عرفات آی در صلا

Вонгаҳ ба мавқифи ой ва ба қурб ҷабал боист

وانگه به موقف آی و به قرب جبل بایست

Пас бомдоди бор дигар бист ҳам ба ҷо

پس بامداد بار دگر بیست هم به جا

Ваон гоҳ рӯй сӯии манӣ ору баъд аз он

وان گاه روی سوی منی آر و بعد از آن

То ҳафт бор май зан ва май гири санг ҳо

تا هفت بار می‌زن و می‌گیر سنگ‌ها

Аз мо саломи бодо бар рукн ва бар ҳтим

از ما سلام بادا بر رکن و بر حطیم

эй шавқи мо ба замзам ва он манзили вафо

ای شوق ما به زمزم و آن منزل وفا

Субҳӣ буд зи хоби бхизими гирди мо

صبحی بود ز خواب بخیزیم گرد ما

Аз азхру халил ба мо бӯ диҳад сабо

از اذخر و خلیل به ما بو دهد صبا