Чаҳ шукр дод аҷаби Юсуфи хӯбӣ ба лабон

چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان

Ки шуд Идрӣсаши қимозу сулаймон ба лабон

که شد ادریسش قیماز و سلیمان به لبان

Ба шкрхонаҳ ӯ рафта ба сари лаби шукрон

به شکرخانه او رفته به سر لب شکران

Мондаи андари аҷабаши хираи ҳамаи булъаҷабон

مانده اندر عجبش خیره همه بوالعجبان

Хабар афтод ки гиреҳгии тамаъ Юсуф кард

خبر افتاد که گرگی طمع یوسف کرد

Ҳамаи гиреҳгон шуда аз хиҷлати ин гурги шубон

همه گرگان شده از خجلت این گرگ شبان

Чаҳ хушиҳои ниҳонаст дар он дарду ғамаш

چه خوشی‌های نهان است در آن درد و غمش

Ки рамеданд зи доруи ҳамаи дармони талабон

که رمیدند ز دارو همه درمان طلبان

Бас буд ҳастӣ ӯ моя ҳар нест шуда

بس بود هستی او مایه هر نیست شده

Бас буд мастӣ ӯ узри ҳама бе адабон

بس بود مستی او عذر همه بی‌ادبان

Ориф аз варзиш асбоб бидон коҳил шуд

عارف از ورزش اسباب بدان کاهل شد

Ки ҳамон бесабабӣ шуд сабаб бе сабабон

که همان بی‌سببی شد سبب بی‌سببان

Хези комрўзи зи иқболу саодати борӣ

خیز کامروز ز اقبال و سعادت باری

Тараби андар тарабаст аз мадади бўтрбон

طرب اندر طرب است از مدد بوطربان

Ман бар он будам каз ҷону дили тФсидаҳ

من بر آن بودم کز جان و دل تفسیده

Бозгуеи сифати ишқ ба рӯзону шубон

بازگویی صفت عشق به روزان و شبان

Шамси табризии марои дӯш ҳаме гуфт хамӯш

شمس تبریزی مرا دوش همی‌گفت خموش

Чун туро ишқи лаби мости нигаҳдори забон

چون تو را عشق لب ماست نگهدار زبان