Номи шутур ба туркӣ чаҳ буд бигӯ даво
نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا
Номи бачаи ш чаҳ бошад ӯ худ пеши даво
نام بچهش چه باشد او خود پِیَش دوا
Мо зодаи қазоу қазои модари ҳамаи сет
ما زاده قضا و قضا مادر همهست
Чун кӯдакони давон шудаем аз паии қазо
چون کودکان دوان شدهایم از پی قضا
Мо шер аз ӯ хӯрему ҳама дар пеш парем
ما شیر از او خوریم و همه در پیش پریم
Гар шарқ ва ғарб тозад вари ҷониби само
گر شرق و غرب تازد ور جانب سما
Табл сафар задаст қадам дар сафар наҳем
طبل سفر زدهست، قدم در سفر نهیم
Дар ҳифз ва дар ҳимоят ва дар исмати худо
در حفظ و در حمایت و در عصمت خدا
Дар шаҳр ва дар биёбони ҳамроҳ он маем
در شهر و در بیابان همراه آن مهیم
эй ҷони ғулому бандаи он моҳи хуши лақо
ای جان غلام و بندهٔ آن ماه خوشلقا
Онҷост шаҳри кони шаҳ арвоҳ ме кашад
آنجاست شهر کان شه ارواح میکشد
Онҷост хону мон ки бигӯед худои биё
آنجاست خان و مان که بگوید خدا «بیا»
Кӯтаҳ шавад биёбон чун қибла ӯ буд
کوته شود بیابان چون قبله او بوَد
Пеш ва сипас чаман буду сарви дилрабо
پیش و سپس چمن بود و سرو دلربا
Кӯҳӣ ки дар раҳ ояд ҳам пушт хам диҳад
کوهی که در ره آید هم پشت خم دهد
К-эии қосидони маъдани иҷлоли марҳабо
کای قاصدانِ معدنِ اجلال، مرحبا
Ҳамчун ҳарир нарм шавад санглохи роҳ
همچون حریر نرم شود سنگلاخ راه
Чун ӯ буд қлоўзи он роҳу пешво
چون او بود قلاوز آن راه و پیشوا
Мо сояи вор дар паии он маи давони шудем
ما سایهوار در پی آن مه دوان شدیم
эй дӯстони ҳамдилу ҳамроҳи алсло
ای دوستان همدل و همراه، الصلا
Дилро рафиқ мо кунад он кас ки узр ҳаст
دل را رفیق ما کند آن کس که عذر هست
Зеро ки дили сабк буду чусту тезпо
زیرا که دل سبک بود و چست و تیزپا
Дил Миср меравад ки ба киштяш ваҳм нест
دل مصر میرود که به کشتیش وهم نیست
Дил Макка меравад ки наҷуед маҳора ро
دل مکه میرود که نجوید مهاره را
Аз лангӣ танасту з чолокӣ диласт
از لنگی تنست و ز چالاکی دلست
Каз тан наҷуст ҳақу зи дили ҷусти он вафо
کز تن نجُست حق و ز دل جُست آن وفا
Аммо куҷост он тани ҳамранги ҷон шуда
اما کجاست آن تن همرنگ جان شده
Обу гулӣ шудаи сет бар арвоҳи подшо
آب و گلی شدهست بر ارواح پادشا
Арвоҳи хираи монда ки ин шӯраи хоки байн
ارواح خیره مانده که این شورهخاک بین
Аз ҳади мо гузашту малики гашту муқтадо
از حد ما گذشت و ملک گشت و مقتدا
Чаҳ ҷои муқтадо ки бидон ҷо ки ӯ расед
چه جای مقتدا که بدان جا که او رسید
Гар по наҳем пеш бисӯзем дар шқо
گر پا نهیم پیش بسوزیم در شقا
Ин дар гумон набӯд дар ӯ таън ме задем
این در گمان نبود در او طعن میزدیم
Дар ҳеҷ одамии мангар хор эй киё
در هیچ آدمی منگر خوار ای کیا
Мо ҳамчуи об дар гулу райҳон равон шавем
ما همچو آب در گل و ریحان روان شویم
То хокҳои ташнаи зи мо бар диҳад гё
تا خاکهای تشنه ز ما بر دهد گیا
Бедаст ва пост хоки ҷгргрми баҳри об
بیدست و پاست خاکِ جگرگرم بهر آب
Зини рӯи давон давон равад он оби ҷӯй ҳо
زینرو دوان دوان رود آن آب جویها
Пистони об май хулди аиро ки доя ӯст
پستان آب میخلد ایرا که دایه اوست
Тифли наботро талабади дояи ҷо ба ҷо
طفل نبات را طلبد دایه جا به جا
Моро зи шаҳри рӯҳи чунин ҷазб ҳо кашид
ما را ز شهر روح چنین جذبها کشید
Дар сад ҳазор манзил то олами фано
در صد هزار منزل تا عالم فنا
Боз аз ҷаҳони рӯҳи расӯлон ҳаме расанд
باز از جهان روح رسولان همیرسند
Пинҳону ошкори бозо ба ақрабо
پنهان و آشکار بازآ به اقربا
Ёрон нав гирифтӣ ва моро гузоштӣ
یاران نو گرفتی و ما را گذاشتی
Мо бе ту нохўшим агар ту хушии зи мо
ما بیتو ناخوشیم اگر تو خوشی ز ما
эй хоҷаи ин малолати ту з оҳ ақрабост
ای خواجه این ملالت تو ز آه اقرباست
Бо ҳар кӣ ҷуфти гардӣ онат кунад ҷудо
با هر کی جفت گردی آنت کند جدا
Хомӯш кун ки ҳиммати эшон пай туаст
خاموش کن که همّت ایشان پی توست
Таъсири ҳиммати сети тсориФи ибтило
تأثیر همّتست تصاریف ابتلا