Ҷони ҳайвон ки надидааст ба ҷузи коҳу ътн

جان حیوان که ندیده است به جز کاه و عطن

Шуд зи табдили худои лоиқи гулзори Фтн

شد ز تبدیل خدا لایق گلزار فطن

Навбаҳорӣаст худоро ҷуз аз ин фасли баҳор

نوبهاری است خدا را جز از این فصل بهار

Ки дар ӯ мурда намонад вснӣ ва на всн

که در او مرده نماند وثنی و نه وثن

з насимаш шавад он ҷғд ба аз бози сипед

ز نسیمش شود آن جغد به از باز سپید

Беҳтар аз шер шавад аз дам ӯ модаи заған

بهتر از شیر شود از دم او ماده زغن

Зиндаи гаштанду паии шукр даҳон бикшоданд

زنده گشتند و پی شکر دهان بگشادند

Бӯсаҳо маст шуданд аз тараби буии даҳан

بوسه‌ها مست شدند از طرب بوی دهن

Дасти дастони сабои лхлхаҳро шўронид

دست دستان صبا لخلخه را شورانید

То биёмухт ба Тифлони чамани халқи ҳасан

تا بیاموخت به طفلان چمن خلق حسن

Ҷабраиласт магари боду дарахтони Марям

جبرئیل است مگر باد و درختان مریم

Дасти бозии нигари он сон ки кунад шавҳару зан

دست بازی نگر آن سان که کند شوهر و زن

Абр чун дид ки дар зери ттқи хўбоннд

ابر چون دید که در زیر تتق خوبانند

БрФшониди нисори гуҳар ва дар адан

برفشانید نثار گهر و در عدن

Чун гули сурхи гиребони зи тараби бдронид

چون گل سرخ گریبان ز طرب بدرانید

Вақт он шуд ки ба ёқӯб расад пероҳан

وقت آن شد که به یعقوب رسد پیراهن

Чун ақиқи Ямании лаб дилбар хандид

چون عقیق یمنی لب دلبر خندید

Буии раҳмон ба Муҳамад расад аз сӯии Яман

بوی رحمان به محمد رسد از سوی یمن

Чанд гуфтеми парокандаи дил ором наёфт

چند گفتیم پراکنده دل آرام نیافت

Ҷуз бидон ҷаъди парокандаи он хуби змн

جز بدان جعد پراکنده آن خوب زمن

Шамси табризи бро теғ бизан чун хуршед

شمس تبریز برآ تیغ بزن چون خورشید

Теғ хуршед диҳад нур ба ҷон чу мҷн

تیغ خورشید دهد نور به جان چو مجن