Инак он анҷуми равшан ки фалаки чокарашон

اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشان

Инак он прдгёнӣ ки хиради чодарашон

اینک آن پردگیانی که خرد چادرشان

Ҳамчуи андеша ба ҳар сина буд масканашон

همچو اندیشه به هر سینه بود مسکنشان

Ҳамчуи хуршед ба ҳар хона фитад лашкарашон

همچو خورشید به هر خانه فتد لشکرشان

Назари аввалашон зинда кунад олам ро

نظر اولشان زنده کند عالم را

Дар назар ҳеҷ нагунҷад назари дигарашон

در نظر هیچ نگنجد نظر دیگرشان

эй басои шаб ки ман аз оташашони ҳамчуи сапанд

ای بسا شب که من از آتششان همچو سپند

Бӯдаам наъраи занони рақси кунон бар дарашон

بوده‌ام نعره زنان رقص کنان بر درشان

Гар ту бӯ менабарӣ буи кун аҷзои маро

گر تو بو می نبری بوی کن اجزای مرا

Бӯи гирифтаи сети дилу ҷони ман аз анбарашон

بو گرفته‌ست دل و جان من از عنبرشان

Вари ту баси хушки димоғӣ ба ту бӯ ме нарасад

ور تو بس خشک دماغی به تو بو می نرسد

Сари буна то бирасад бар ту димоғ тарашон

سر بنه تا برسد بر تو دماغ ترشان

Худ чаҳ бошадтару хушки ҳайвонӣу набот

خود چه باشد تر و خشک حیوانی و نبات

Маи наботу ҳайвону маи замини модарашон

مه نبات و حیوان و مه زمین مادرشان

Ҳамаи олам ба яке қатра дарё ғарқанд

همه عالم به یکی قطره دریا غرقند

Чаҳ қадар хӯрд тавонад магас аз шукрашон

چه قدر خورد تواند مگس از شکرشان