Шаб рафт ва ҳам тамом нашуд моҷарои мо

شب رفت و هم تمام نشد ماجرای ما

Ночори гуфтании сети тамомии моҷаро

ناچار گفتنی‌ست تمامی ماجرا

Валлоҳи зи даври одам то рӯзи растхез

والله ز دور آدم تا روز رستخیز

Кӯтаҳ нагашт ва ҳам нашавад ин дарозно

کوته نگشت و هم نشود این درازنا

Аммо чунин намояди коинк тамом шуд

اما چنین نماید کاینک تمام شد

Чун тарк гуяд « ашпў » марди раванда ро

چون ترک گوید «اشپو» مرد رونده را

Ашпўӣ тарк чист ки наздики манзилӣ

اشپوی ترک چیست که نزدیک منزلی

То гармӣу ҷаллодт ва қӯт диҳад ту ро

تا گرمی و جلادت و قوت دهد تو را

Чун роҳ рафтании сети таваққуфи ҳалокати сет

چون راه رفتنی‌ست توقف هلاکت‌ست

Чунат қнқ кунад ки биёи харгаҳи андро

چونت قنق کند که بیا خرگه اندرآ

Соҳиби мурувватии сет ки ҷонаш дареғ нест

صاحب‌مروتی‌ست که جانش دریغ نیست

Лекин ?герат бигирад монадӣ дар ибтило

لیکن گرت بگیرد ماندی در ابتلا

Бар тарки занн бад мабар ва муттаҳам макун

بر ترک ظن بد مبر و متهم مکن

Мстизи ҳамчу ҳиндӯ башитоб ҳамраҳо

مستیز همچو هندو بشتاب همرها

Кони ҷо дар оташаст се наъл аз барои ту

کان جا در آتش است سه نعل از برای تو

Ваон ҷо ба гӯши тести дили хешу ақрабо

وان جا به گوش تست دل خویش و اقربا

Нагузорад иштиёқи карямон ки оби хуш

نگذارد اشتیاق کریمان که آب خوش

Андари гулӯӣ ту равад эй ёри бовафо

اندر گلوی تو رود ای یار باوفا

Гар дар асали нишинӣ талхат кунанд зуд

گر در عسل نشینی تلخت کنند زود

Вар бо вафои ту ҷуфт шӯй гардад он ҷафо

ور با وفا تو جفت شوی گردد آن جفا

Хомӯш бошу роҳи рӯ ва ин яқин бидон

خاموش باش و راه رو و این یقین بدان

Саргашта дорад оби ғарибӣ чу Асия

سرگشته دارد آب غریبی چو آسیا