Дами даҳу ишваи даҳ эй дилбари симин бар ман

دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من

Ки дамам бе дами ту чун аҷал омад бар ман

که دمم بی‌دم تو چون اجل آمد بر من

Дил чу дарё шавадам чун гуҳарати дртобд

دل چو دریا شودم چون گهرت درتابد

Сар ба гардун расадам чунк бухории сари ман

سر به گردون رسدم چونک بخاری سر من

Хунаки он дам ки биорӣ сӯии ман бодаи лаъл

خنک آن دم که بیاری سوی من باده لعل

Бадарахшад зи шарораши рух ҳамчун зари ман

بدرخشد ز شرارش رخ همچون زر من

Зон харобам ки зи авқофи хароботи туам

زان خرابم که ز اوقاف خرابات توام

Дар харобӣаст иморат шудани мухбири ман

در خرابی است عمارت شدن مخبر من

Шоҳиди ҷон чу шаҳодати зи дарун арза кунад

شاهد جان چو شهادت ز درون عرضه کند

Зуди ангушти براردи хиради кофари ман

زود انگشت برآرد خرد کافر من

Пеш аз онк ба ҳарифони диҳӣ эй соқии ҷамъ

پیش از آنک به حریفان دهی ای ساقی جمع

Аз ҳамаи ташнаи терм ман бидиҳ он соғари ман

از همه تشنه‌ترم من بده آن ساغر من

Бандаи амри туами хосса дар он амр ки ту

بنده امر توام خاصه در آن امر که تو

Гӯйӣам хез назар кун ба сӯии манзари ман

گویی‌ام خیز نظر کن به سوی منظر من

Ҳин барафрӯз диламро ту ба нори Мӯсо

هین برافروز دلم را تو به نار موسی

То ки афрӯхта монад абадан ахгари ман

تا که افروخته ماند ابدا اخگر من

Ман хамаш кардам ва дар ҷӯии ту афкандами хеш

من خمش کردم و در جوی تو افکندم خویش

Ки зи ҷӯии ту буд равнақи шеъртар ман

که ز جوی تو بود رونق شعر تر من