эй ббрдаҳи дили ту қасд ҷон макун

ای ببرده دل تو قصد جان مکن

Ва онч ман кардам ту ҷоно он макун

و آنچ من کردم تو جانا آن مکن

Бингар андари дарди мангар соф нест

بنگر اندر درد من گر صاف نیست

Дарди худ мФрстм ва дармон макун

درد خود مفرستم و درمان مکن

Дод имон дод зулфи кофарат

داد ایمان داد زلف کافرت

Як сари мӯеи зи куфр имон макун

یک سر مویی ز کفر ایمان مکن

Одати хубон ҷафо бошад ҷафо

عادت خوبان جفا باشد جفا

Ҳам бар он одат бар ӯ эҳсон макун

هم بر آن عادت بر او احسان مکن

Гарчи дил бар марг худ биниҳода ем

گرچه دل بر مرگ خود بنهاده‌ایم

Дар ҷафои оҳистатар чандон макун

در جفا آهسته‌تر چندان مکن

Айши моро марг бошад пардаи дор

عیش ما را مرگ باشد پرده دار

Пардаи пӯшу маргро хандон макун

پرده پوش و مرگ را خندان مکن

эй Зулайхои фитнаи ишқ аз ту аст

ای زلیخا فتنه عشق از تو است

Юсуфиро ҳарза дар зиндон макун

یوسفی را هرزه در زندان مکن

Чун сари риндони надории вақти айш

چون سر رندان نداری وقت عیش

Ваъдаҳо андари сар риндон макун

وعده‌ها اندر سر رندان مکن

Нури чашми ошиқони охири тӯй

نور چشم عاشقان آخر توی

Айшҳо бар кӯрӣ эшон макун

عیش‌ها بر کوری ایشان مکن

Нқдкиро аз яке муфлис мабар

نقدکی را از یکی مفلس مبر

Аз ҳарисии нақд ӯ дар кон макун

از حریصی نقد او در کان مکن

Шаби равонро ҳамчуи астораҳи мсўз

شب روان را همچو استاره مسوز

Роҳи худро пари з рҳбонон макун

راه خود را پر ز رهبانان مکن

Шамси табризии яке рӯе намой

شمس تبریزی یکی رویی نمای

То абади ту рӯй бо ҷонон макун

تا ابد تو روی با جانان مکن