Рӯи сари буна ба болин , танҳо маро раҳо кун

رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن

Тарки ман хароби шаби гирд мубтало кун

تَرکِ منِ خرابِ شب‌گردِ مبتلا کن

Моиему мавҷи савдо , шаб то ба рӯз танҳо

ماییم و موجِ سودا، شب تا به روز تنها

Хоҳии биё бибахшо , хоҳӣ бирав ҷафо кун

خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن

Аз ман гурез то ту ҳам дар бало науфтӣ

از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی

Багазин раҳи саломат , тарки раҳ бало кун

بگزین رَهِ سلامت، تَرکِ رَهِ بلا کن

Моиему оби дида , дар кунҷи ғами хазида

ماییم و آبِ دیده، در کنجِ غم خزیده

Бар оби дидаи мо , сад ҷой Асия кун

بر آبِ دیدهٔ ما، صد جای آسیا کن

Хира кашӣаст моро , дорад дилӣ чу хоро

خیره‌کَشی‌ست ما را، دارد دلی چو خارا

Бикашад , касаш нагӯяд , тадбири хӯн баҳо кун

بُکْشد، کَسَش نگوید: «تدبیرِ خون‌بها کن»

Бар шоҳи хуби рӯйон , воҷиб вафо набошад

بر شاهِ خوب‌رویان، واجب وفا نباشد

эй зрдрўии ошиқ , ту сабр кун вафо кун

ای زردرویِ عاشق، تو صبر کن وفا کن

Дардӣаст ғайри мурдан , онро даво набошад

دردی‌ست غیرِ مردن، آن را دوا نباشد

Пас ман чигуна гӯям , кин дардро даво кун

پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن

Дар хоби дӯши перӣ , дар кӯй ишқ дидам

در خواب دوش پیری، در کویِ عشق دیدم

Бо даст ишоратам кард , ки азми сӯй мо кун

با دست اشارتم کرد، که عَزم سویِ ما کن

Гар аждаҳост бар раҳ , ишқӣаст чун зумуррад

گر اژدهاست بر رَه، عشقی‌ست چون زمرّد

Аз барқи ин зумурради ҳин дафъ аждаҳо кун

از برقِ این زمرّد هین دفعِ اژدها کن

Бас кун ки бе худами ман , вари ту ҳнрФзоиӣ

بس کن که بی‌خودم من، ور تو هنرفزایی

Таърихи буъалии гӯ , танбеҳ бўолъло кун

تاریخ بوعلی گو، تنبیهِ بوالعَلا کن