Сар ба гиребони дурусти сӯфии асрор ро

سر به گریب اندَرَست صوفی اسرار را

То чаҳ براردи зи ғайби оқибати кор ро

تا چه برآرد ز غیب عاقبت کار را

Май ки ба хам ҳақаст рози дилаши мутлақи сет

می که به خُمِ حقست راز دلش مطلق‌ست

Лек бар ӯ ҳам диқи сети ошиқи бедор ро

لیک بر او هم‌دق‌ست عاشق بیدار را

Об чу хокӣ бидиҳ бод дар оташ шуда

آب چو خاکی بُده باد در آتش شده

Ишқ ба ҳам барзадаи хаймаи ин чор ро

عشق به هم برزده خیمهٔ این چار را

Ишқ ки чодркшон дар паии он сархушон

عشق که چادرکشان در پی آن سرخوشان

Бар фалак бенишон нур диҳад нор ро

بر فلک بی‌نشان نور دهد نار را

Ҳалқаи ин дар мазан лоф қаландар мазан

حلقهٔ این در مزن لاف قلندر مزن

Мурғ нае пар мазан қӣр магӯ қор ро

مرغ نه‌ای پر مزن قیر مگو قار را

Ҳарфи маро гӯш кун бодаи ҷон нӯш кун

حرف مرا گوش کن بادهٔ جان نوش کن

Бихўд ва беҳуш кун хотири ҳушёр ро

بی‌خود و بی‌هوش کن خاطر هشیار را

Пеши зи нафии вуҷӯди хона ӣ хумор буд

پیش ز نفیِ وجود خانهٔ خَمار بود

Қиблаи худ сози зуди он дару девор ро

قبلهٔ خود ساز زود آن در و دیوار را

Маст шавад неки маст аз май ҷоми аласт

مست شود نیک‌مست از میِ جام الست

Пар кун аз май парасти хонаи хумор ро

پر کن از می‌پَرست خانهٔ خمار را

Дод худованди дайни шамси ҳақи сет ин бибин

دادِ خداوند دین شمسِ حق‌ست این ببین

эй шудаи табризи чини он рухи гулнор ро

ای شده تبریز‌ چین آن رخ گلنار را

Хониш
ғзл шморҳ 204 — ъндлӣб