эй санги дили ту ҷонро дарёӣ пургуҳар кун

ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن

эй зулфи шаби мисолаш дар ним шаб саҳар кун

ای زلف شب مثالش در نیم شب سحر کن

Чангӣ ки зад дилу ҷон дар ишқ бонаво кун

چنگی که زد دل و جان در عشق بانوا کن

Неҳои безабонро зон шаҳд пуршукр кун

نی‌های بی‌زبان را زان شهد پرشکر کن

Чун сад ҳазор дар дар самъу басари ту дорӣ

چون صد هزار دُر در سمع و بصر تو داری

Як доманӣ аз он дар дар кори кӯр ва кар кун

یک دامنی از آن دُر در کار کور و کر کن

Аз хӯни он ҷигарҳо ки буи ишқ дорад

از خون آن جگرها که بوی عشق دارد

Аз баҳри аҳли дилро як қалия ҷигар кун

از بهر اهل دل را یک قلیهٔ جگر کن

Баси шеваҳо ки карданд ҷонҳо ва раҳ набурданд

بس شیوه‌ها که کردند جان‌ها و ره نبردند

эй чораи сози ҷонҳо як шева дигар кун

ای چاره‌ساز جان‌ها یک شیوهٔ دگر کن

Мурғони обу гулропурҳо ба гули фурушад

مرغان آب و گل را پرها به گل فروشد

эй ту эй давлати пари барфашон сафар кун

ای تو همای دولت پر برفشان سفر کن

Чун дев раҳ бипаймо то бинии он парӣ ро

چون دیو ره بپیما تا بینی آن پری را

Ва андар бар чу симаши ту кори дил чу зар кун

و اندر بر چو سیمش تو کار دل چو زر کن

Ҳар чат ишорат ояд чун ва чаро раҳо кун

هر چت اشارت آید چون و چرا رها کن

Бо хуии тунди он маи зинҳори сар ба сар кун

با خوی تند آن مه زنهار سر به سر کن

Пои малах ки ҷонаст чун мӯри пеш ӯ бар

پای ملخ که جان است چون مور پیش او بر

Дар пеши он сулаймон бар ҳар раҳе ҳашар кун

در پیش آن سلیمان بر هر رهی حشر کن

Обӣаст талхи дарё дар зери ганҷи гавҳар

آبی است تلخ دریا در زیر گنج گوهر

Бигзор оби талхаши ту зер ӯ зибр кун

بگذار آب تلخش تو زیر او زبر کن

Марӣаст муҳра дорад зон сӯии заҳр дар сар

ماری است مهره دارد زان سوی زهر در سر

Вари зи онки муҳраи хоҳӣ аз заҳр ӯ гузар кун

ور ز آنک مهره خواهی از زهر او گذر کن

Хоҳии дарахт тӯбо нак шамси ҳақи табриз

خواهی درخت طوبی؟ نک شمس حقّ تبریز

Хоҳии ту айши боқӣ дар зилли он шаҷар кун

خواهی تو عیش باقی؟ در ظلّ آن شجر کن