намеоядам зи ранги ту эй ёри буии он

می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن

Баркандае ба хашми дил аз ёри меҳрбон

برکنده‌ای به خشم دل از یار مهربان

Аз офтоб рӯй ту чун шакл хашм тофт

از آفتاب روی تو چون شکل خشم تافت

Пуштам хамасту синаи кабӯдам чу осмон

پشتم خم است و سینه کبودم چو آسمان

Зон тирҳои ғамзаи хашмин ки май занӣ

زان تیرهای غمزه خشمین که می‌زنی

Сад қомат чу тири хамидаи сет чун камон

صد قامت چو تیر خمیده‌ست چون کمان

Аз пурсишами зи хашми лаби лаъли баста Эй

از پرسشم ز خشم لب لعل بسته‌ای

Ҷон мондам зи ғуссаи ин ё дилу забон

جان ماندم ز غصه این یا دل و زبان

Лутфи ту нардбон бидиҳ бар боми давлатӣ

لطف تو نردبان بده بر بام دولتی

эй лутфи вогрФтаҳу бишкастаи нардбон

ای لطف واگرفته و بشکسته نردبان

Ин лобаам ба зот худо нест баҳри ҷон

این لابه ام به ذات خدا نیست بهر جان

эй ҳар дамии хаёли ту сад ҷони ҷони ҷон

ای هر دمی خیال تو صد جان جان جان

Ёди ори длбро ки зи ман хостии шабӣ

یاد آر دلبرا که ز من خواستی شبی

Нақшии зи ҷони хӯн шуда ман додмти нишон

نقشی ز جان خون شده من دادمت نشان

Ҷоно ба ҳақи он шаби кони зулфи ҷаъд ро

جانا به حق آن شب کان زلف جعد را

Дар гарданами дроФкну сармаст май кашон

در گردنم درافکن و سرمست می‌کشان

То ҷони босаодати ғалатон ҳаме равад

تا جان باسعادت غلطان همی‌رود

Чавгони ду зулфу гӯии дилу дашти ломакон

چوگان دو زلف و گوی دل و دشت لامکان

Курсии адл на ту ба табризи шамси дайн

کرسی عدل نه تو به تبریز شمس دین

То арш нур гирад ва ҳайрон шавад ҷаҳон

تا عرش نور گیرد و حیران شود جهان