Хоҷа ғалат кардае дар равиши ёри ман

خواجه غلط کرده‌ای در روشِ یار من

Сад чу ту ҳам гум шавад дар ман ва дар кори ман

صد چو تو هم گم شود در من و در کار من

Набӯд ҳар гардании лоиқи шамшери ишқ

نبود هر گردنی لایق شمشیر عشق

Хӯни сегон кӣ хӯрд ? зиғми хӯни хори ман

خون سگان کی خورَد؟ ضیغَمِ خون‌خوارِ من

Қулзуми ман кӣ кашад таҳта ҳар киште ?

قلزم من کی کشد تخته هر کشتیی ؟

Шӯраи ту кӣ чарад зи абри гуҳарбори ман

شوره تو کی چرد ز ابر گهربار من

Сари бмгрдони чунин пўзи мҷнбони чунон

سر بمگردان چنین پوز مجنبان چنان

Чун ту харӣ кӣ расад дар ҷӯи анбори ман ?

چون تو خری کی رسد در جو انبار من ؟

Хоҷа ба хеши ои яке чашми гшои андакӣ

خواجه به خویش آ یکی چشم گشا اندکی

Гарчи на бар пой туаст андак ва бисёр ман

گرچه نه بر پای توست اندک و بسیار من

Гуфт ки « ошиқ чаро маст шуд ва беҳаё ? »

گفت که « عاشق چرا مست شد و بی‌حیا ؟»

Бодаи ҳаё кӣ ҳиллад ! ? хоссаи зи хумори ман

باده حیا کی هلد !؟ خاصه ز خمار من

Фитнаи гиреҳгӣ шуда ҳам дағалу макр ӯ

فتنه گرگی شده هم دغل و مکر او

Доми вай аз вай кунад қонси айёри ман

دام وی از وی کند قانص عیار من

Бар сари бозор ӯ гурги куҳан кӣ харанд ?

بر سر بازار او گرگ کهن کی خرند ؟

Ҳар тарафии Юсуфии зинда ба бозори ман

هر طرفی یوسفی زنده به بازار من

Ҳамчуи ту ҷғдии куҷои боғи Ирамро сазад ?

همچو تو جغدی کجا باغ ارم را سزد ؟

Булбули ҷон ҳам наёфт роҳ ба гулзори ман

بلبل جان هم نیافت راه به گلزار من

Муфаххари табризёни шамси ҳақ ва дайн бигӯ

مفخر تبریزیان شمس حق و دین بگو

Блаки садоӣ туаст ин ҳамаи гуфтори ман

بلک صدای تو است این همه گفتار من