эй ҳаваси ишқ ту карда ҷаҳонро забун

ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون

Хираи ишқат чу ман , ин фалаки сарнигӯн

خیرهٔ عشقت چو من، این فلکِ سرنگون

Май дар ва май дузи ту , май бар ва май сӯзи ту

می‌در و می‌دوز تو، می‌بر و می‌سوز تو

Хӯн кун ва май шӯии ту , хӯни диламро ба хӯн

خون کن و می‌شوی تو، خون دلم را به خون

Чунк зи ту хостаҳи сет , ҳар кажи ту рост аст

چونک ز تو خاسته‌ست، هر کژ تو راست است

Лек бетаи рости гӯ , нест мақоми ҷунун ?

لیک بتا راست گو، نیست مقام جنون؟

Дӯши хаёлнигор , баъди басии интизор

دوش خیال نگار، بعدِ بسی انتظار

Омад ва ман дар хумор , ё раб чун буд чун

آمد و من در خمار، یا رب چون بود چون

Хост ки пари вокнд , рӯй ба саҳро кунад

خواست که پر واکُند، روی به صحرا کند

Боз маро мефирефт аз сухани пурфусун

باز مرا می‌فریفت از سخن پرفسون

Гуфтам : “ валлоҳ ки не , ҳеҷ мсози ин банно

گفتم: "والله که نی، هیچ مساز این بنا

Гар аҷамӣ “ рафт , нест “ вари арабӣ “ лоикўн “

گر عجمی "رفت، نیست" ور عربی "لایکون"

Дар дил шаб омадӣ , нек аҷаб омадӣ

در دل شب آمدی، نیک عجب آمدی

Чун бар мо омадӣ нест раҳоӣ кунун

چون برِ ما آمدی نیست رهایی کنون