Тӯй ки бадарға бошӣ гуҳии гуҳии раҳзан

توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن

Тӯй ки хирмани моеу офати хирман

توی که خرمن مایی و آفت خرمن

Ҳазор ҷома бидӯзӣ зи ишқ ва пора кунӣ

هزار جامه بدوزی ز عشق و پاره کنی

Ва онгаҳон банависӣ ту ҷурми он бар ман

و آنگهان بنویسی تو جرم آن بر من

Ту қулзумӣ ва ду олам з туаст як қатра

تو قلزمی و دو عالم ز توست یک قطره

Қуроза Эйаст ду олами тӯии ду сад маъдан

قراضه‌ای است دو عالم توی دو صد معدن

Ту рости ҳукм ки гӯйӣ ба кӯри чашми гшо

تو راست حکم که گویی به کور چشم گشا

Сухани ту бахшеу гӯйӣ ки гуфт он алкн

سخن تو بخشی و گویی که گفت آن الکن

Бсохтии зи ҳаваси сад ҳазор миғнотис

بساختی ز هوس صد هزار مغناطیس

Ки нест лоиқи он санги хос ҳар оҳан

که نیست لایق آن سنگ خاص هر آهن

Маро чу масти кашоне ба сангу оҳани хеш

مرا چو مست کشانی به سنگ و آهن خویش

Маро чаҳ кор ки ман ҷони равшанам ё тан

مرا چه کار که من جان روشنم یا تن

Ту бодае ту хумории ту душманӣ ва ту дӯст

تو باده‌ای تو خماری تو دشمنی و تو دوست

Ҳазор ҷони муқаддаси фидои ин душман

هزار جان مقدس فدای این دشمن

Ту шамси дайн ба ҳақӣу муфаххари табриз

تو شمس دین به حقی و مفخر تبریز

Баҳори ҷон ки бидодӣ сазои сад баҳман

بهار جان که بدادی سزای صد بهمن