Чаҳор рӯзи ббўдм ба пеши ту меҳмон

چهار روز ببودم به پیش تو مهمان

Се рӯз дигар хоҳам бадани яқин май дон

سه روز دیگر خواهم بدن یقین می‌دان

Ба ҳақи ин се ва он чори рӯ турш накунӣ

به حق این سه و آن چار رو ترش نکنی

Ки то науфтад ин дил ба сад ҳазор гумон

که تا نیفتد این دل به صد هزار گمان

Ба ҳар таоми хушами ман ҷузи ин яке туршӣ

به هر طعام خوشم من جز این یکی ترشی

Ки сахти ин туршӣ кунад мекунад дандон

که سخت این ترشی کند می‌کند دندان

Ки ҷумлаи туршӣ ҳо бидон гўор шавад

که جمله ترشی‌ها بدان گوار شود

Ки ту турш накунӣ рӯй эй гули хандон

که تو ترش نکنی روی ای گل خندان

Гушои он лаби хандон ки он гувориши мост

گشای آن لب خندان که آن گوارش ماست

Ки таъбияи сети ду сад глшкр дар он эҳсон

که تعبیه‌ست دو صد گلشکر در آن احسان

Турш макун ки нахоҳад турш шудан он рӯ

ترش مکن که نخواهد ترش شدن آن رو

Ки медиҳад мадади қанд ҳар дамаши раҳмон

که می‌دهد مدد قند هر دمش رحمان

Чаҳ ҷои ин ки агар сад ҳазор талху турш

چه جای این که اگر صد هزار تلخ و ترش

Ба назд рӯй ту уфтад шавад хушу шодон

به نزد روی تو افتد شود خوش و شادان

Магар ба рӯзи қиёмат ниҳон шавад рӯят

مگر به روز قیامت نهان شود رویت

Вагар на дӯзах хуштар шавад зи садри ҷинон

وگر نه دوزخ خوشتر شود ز صدر جنان

Агар миёни зимистони баҳори нави хоҳӣ

اگر میان زمستان بهار نو خواهی

Дро ба боғи ҷамолати дарахтҳо бФшон

درآ به باغ جمالت درخت‌ها بفشان

Ба рӯзи ҷумъа чу хоҳӣ ки идҳо бенанд

به روز جمعه چو خواهی که عیدها بینند

Броӣ бар сари минбари сифот худ бархон

برآی بر سر منبر صفات خود برخوان

Ғалат шудам ки тугар баррӯи ба минбар бар

غلط شدم که تو گر برروی به منبر بر

Парии براردи минбар чу дил шавад парон

پری برآرد منبر چو دل شود پران

Маро ба қанд ва шукрҳои хеш меҳмон кун

مرا به قند و شکرهای خویش مهمان کن

Алафи мёўр пешам манеҳ ним ҳайвон

علف میاور پیشم منه نیم حیوان

Фиришта аз чаҳ хӯрд аз ҷамоли ҳазрати ҳақ

فرشته از چه خورد از جمال حضرت حق

Ғизои моҳу ситораи зи офтоби ҷаҳон

غذای ماه و ستاره ز آفتاب جهان

Ғизои халқ дар он қаҳти ҳасани Юсуф буд

غذای خلق در آن قحط حسن یوسف بود

Ки аҳли Миср раҳида баданд аз ғами нон

که اهل مصر رهیده بدند از غم نان

Хамаш кунам ки дгрбор ёр ме хоҳад

خمش کنم که دگربار یار می‌خواهد

Ки дррўм ба сухан ӯ буруни ҷаҳди зи миён

که درروم به سخن او برون جهد ز میان

Ғалат ки ӯ чу бихоҳад ки аз хуррам фиканд

غلط که او چو بخواهد که از خرم فکند

Ҳазар чаҳ суд кунад ё гирифтани полон

حذر چه سود کند یا گرفتن پالان

Магар ҳамӯ бинмоед раҳи ҳазар кардан

مگر همو بنماید ره حذر کردن

Ҳамӯ бидӯзад анбони ҳамӯи дарди анбон

همو بدوزد انبان همو درد انبان

Марои сухани ҳама бо ӯаст гарчи дар зоҳир

مرا سخن همه با او است گرچه در ظاهر

Итоб ва сулҳ кунам гарм бо фалону фалон

عتاب و صلح کنم گرم با فلان و فلان

Хамаш ки то назанад бар чунин ҳадиси ҳаво

خمش که تا نزند بر چنین حدیث هوا

Аз онки бод ҳаво нест муҳаррами эшон

از آنک باد هوا نیست محرم ایشان