Чаҳор шеър бигуфтам бигуфт не ба аз ин

چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این

Балӣ валек бидиҳ авло шароб гузин

بلی ولیک بده اولا شراب گزین

Бидиҳ ба хумси мубораки марои шашуми ҷомӣ

بده به خمس مبارک مرا ششم جامی

Бигӯ бигиру дрошоми хумс бо хумсин

بگو بگیر و درآشام خمس با خمسین

Ғизоли хеш ба ман даҳ ғазали зи ман бустон

غزال خویش به من ده غزل ز من بستان

Намой чеҳраи шеърияту шеър тоза бибин

نمای چهره شعریت و شعر تازه ببین

Хумор шеър нагӯям хумор ман башикан

خمار شعر نگویم خمار من بشکن

Бидон меӣ ки нагунҷад дар осмону замин

بدان میی که نگنجد در آسمان و زمین

Ситеза рӯй марои лутфу дилбарӣ ту кард

ستیزه روی مرا لطف و دلبری تو کرد

Вагар на сахт адбнок будаму мискин

وگر نه سخت ادبناک بودم و مسکین

Ҳазорсолаи адабро ба як қадаҳи бабрӣ

هزارساله ادب را به یک قدح ببری

Хумори ишқ ту нагузошт дидаи шармин

خمار عشق تو نگذاشت دیده شرمین

зи сояи ту ҷаҳони пари зи Лайлӣу маҷнӯн

ز سایه تو جهان پر ز لیلی و مجنون

Ҳазор виса бисозад ҳазор гавани ромин

هزار ویسه بسازد هزار گون رامین

Вагар на соя намӯдӣ ҷамоли ваҳдати ту

وگر نه سایه نمودی جمال وحدت تو

Дар ин ҷаҳон на қирон ҳаст омадӣ на қарин

در این جهان نه قران هست آمدی نه قرین

Ту офтобӣу ҷузи ту чу соя тобеъ туаст

تو آفتابی و جز تو چو سایه تابع توست

Гуҳӣ равад ба шимолу гуҳии дӯд ба ямин

گهی رود به شمال و گهی دود به یمین

Гуҳии муҳӣти ҷаҳону гуҳӣ ба кули фонӣ

گهی محیط جهان و گهی به کل فانی

Ба даст туаст мусаххар чу муҳраи таквин

به دست توست مسخر چو مهره تکوین

Ҷамолу ҳасани ту сокин чу ишқи мо печон

جمال و حسن تو ساکن چو عشق ما پیچان

Ҷабини ҳиҷри ту бечин чу суфраи мо парчин

جبین هجر تو بی‌چین چو سفره ما پرچین

Сукӯни ҳасани аҷабтар ки бе қарории мо

سکون حسن عجبتر که بی‌قراری ما

Ва боз аз ин ду аҷабтар чу сар кунӣ зи камӣн

و باز از این دو عجبتر چو سر کنی ز کمین

Хониш
ғзл шморҳ 2080 — ъндлӣб