Наими ту на аз онаст ки сайр гардад ҷон

نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان

Маро ба хон ту бояд ҳазор ҳалқу даҳон

مرا به خوان تو باید هزار حلق و دهان

Биё ки оби ҳаётӣу бандаи мстсқӣ

بیا که آب حیاتی و بنده مستسقی

На бандаи рости малолат на лутфи рости карон

نه بنده راست ملالت نه لطف راست کران

Биё ки баҳри муъаллақи тӯй ва ман моҳӣ

بیا که بحر معلق توی و من ماهی

Миёни баҳрам ва ин баҳрро кӣ дид миён

میان بحرم و این بحر را کی دید میان

з баҳр туаст яке қатраи об хок олуд

ز بحر توست یکی قطره آب خاک آلود

Ки ҷон шудаи сет ба пеши ҷамоатӣ бе ҷон

که جان شده‌ست به پیش جماعتی بی‌جان

Биёи биё ки тӯии офтоб ва ман зарра

بیا بیا که توی آفتاب و من ذره

Ба пеши шуълаи рӯят чу зарраи чархи занон

به پیش شعله رویت چو ذره چرخ زنان