Он дилбар ман омад бар ман

آن دلبر من آمد بر من

Зинда шуд аз ӯ бом ва дар ман

زنده شد از او بام و در من

Гуфтам қнқии имшаби ту маро

گفتم قنقی امشب تو مرا

эй фитнаи ман шӯру шари ман

ای فتنه من شور و شر من

Гуфто биравам корӣаст муҳим

گفتا بروم کاری است مهم

Дар шаҳри марои ҷону сари ман

در شهر مرا جان و سر من

Гуфтам ба худогар ту биравӣ

گفتم به خدا گر تو بروی

Имшаб назайд ин пайкари ман

امشب نزید این پیکر من

Охири ту шабӣ раҳмӣ накунӣ

آخر تو شبی رحمی نکنی

Бар рангу рух ҳамчун зари ман

بر رنگ و رخ همچون زر من

Раҳмӣ накунад чашми хуши ту

رحمی نکند چشم خوش تو

Бар навҳа ва ин чашмтар ман

بر نوحه و این چشم تر من

БФшонди гули гулзори рахт

بفشاند گل گلزار رخت

Бар ашки хуш чун кавсари ман

بر اشک خوش چون کوثر من

Гуфто чаҳ кунам чун рехти қазо

گفتا چه کنم چون ریخت قضا

Хӯни ҳамаро дар соғари ман

خون همه را در ساغر من

Миррӣхему ҷуз хӯн набӯд

مریخیم و جز خون نبود

Дар толеъи ман дар ахтари ман

در طالع من در اختر من

Авдӣ нашавад мақбули худо

عودی نشود مقبول خدا

То дрнрўд дар миҷмари ман

تا درنرود در مجمر من

Гуфтам чу туро қасдаст ба ҷон

گفتم چو تو را قصد است به جان

Ҷуз хӯн набӯд нақлу хури ман

جز خون نبود نقل و خور من

Ту сарву гулии ман сояи ту

تو سرو و گلی من سایه تو

Ман куштаи ту ту ҳайдари ман

من کشته تو تو حیدر من

Гуфто нашавад қурбонии ман

گفتا نشود قربانی من

Ҷузи нодаррае эй чокари ман

جز نادره‌ای ای چاکر من

Љорҷис расад кӯ ҳар нафасӣ

جرجیس رسد کو هر نفسی

Нав кушта шавад дар кишвари ман

نو کشته شود در کشور من

Исҳоқи набӣ бояд ки буд

اسحاق نبی باید که بود

Қурбон шуда бар хок дар ман

قربان شده بر خاک در من

Ман ишқам ва чун резами зи ту хӯн

من عشقم و چون ریزم ز تو خون

Зинда кунамат дар маҳшари ман

زنده کنمت در محشر من

Ҳон то нтпӣ дар панҷаи ман

هان تا نطپی در پنجه من

Ҳон то нармӣ аз ханҷари ман

هان تا نرمی از خنجر من

Бо марг макун ту рӯй турш

با مرگ مکن تو روی ترش

То шукр кунад аз ту бар ман

تا شکر کند از تو بر من

намеханд чу гул чун баркандат

می‌خند چو گل چون برکندت

То ба сари шиддат дар шукри ман

تا بسر شدت در شکر من

Исҳоқи тӯии ман волиди ту

اسحاق توی من والد تو

Кӣ бшкнмт эй гавҳари ман

کی بشکنمت ای گوهر من

Ишқаст падари ошиқи рама ро

عشق است پدر عاشق رمه را

Зоянда аз ӯ кару фари ман

زاینده از او کر و فر من

Ин гуфт ва бишуд чун боди сабо

این گفت و بشد چون باد صبا

Шуд ашки равон аз манзари ман

شد اشک روان از منظر من

Гуфтам чаҳ шавадгар лутф кунӣ

گفتم چه شود گر لطف کنی

Оҳиста рӯй эй сарвари ман

آهسته روی ای سرور من

Аштоб макун оҳистаи тарк

اشتاب مکن آهسته ترک

эй ҷону ҷаҳон эй сдпри ман

ای جان و جهان ای صدپر من

Кас ҳеҷ надид аштоби маро

کس هیچ ندید اشتاب مرا

Инаст так коҳилтар ман

این است تک کاهلتر من

Ин чархи фалакгар ҷаҳд кунад

این چرخ فلک گر جهد کند

Ҳаргиз нарасад дар маъбари ман

هرگز نرسد در معبر من

Гуфто ки хамаш кин хинги фалак

گفتا که خمش کاین خنگ فلک

Лангона равад дар маҳзари ман

لنگانه رود در محضر من

Хомаш ки агар хомаш накунӣ

خامش که اگر خامش نکنی

Дар беша фитад ин озари ман

در بیشه فتد این آذر من

Боқиш магӯ то рӯз дигар

باقیش مگو تا روز دگر

То дил напарад аз масдари ман

تا دل نپرد از مصدر من