Тоза шуд аз ӯ боғ ва бар ман

تازه شد از او باغ و بر من

Шохи гули ман нилӯфари ман

شاخ گل من نیلوفر من

Гаштааст равон дар ҷӯии вафо

گشته است روان در جوی وفا

Оби ҳайвон аз кавсари ман

آب حیوان از کوثر من

эй рӯй хушати дайну дили ман

ای روی خوشت دین و دل من

эй буии хушати пайғомбари ман

ای بوی خوشت پیغامبر من

Ҳар лаҳзаи маро дар пеши рахт

هر لحظه مرا در پیش رخت

Ойӣна кунад оҳангари ман

آیینه کند آهنگر من

Ман хушки лабами ман чашми терм

من خشک لبم من چشم ترم

Инаст мҳо хушк ватар ман

این است مها خشک و تر من

Он кас ки манам хок дар ӯ

آن کس که منم خاک در او

Май кӯбад ӯ бом ва дар ман

می‌کوبد او بام و در من

Он кас ки манам побстаҳ ӯ

آن کس که منم پابسته او

намегардад ӯ гирди сари ман

می‌گردد او گرد سر من

Бода нахӯрам вари з онк хӯрам

باده نخورم ور ز آنک خورم

ӯ бӯса диҳад бар соғари ман

او بوسه دهد بر ساغر من

Пистони вафо кӣ кард сияҳ

پستان وفا کی کرد سیه

Он дояи ҷони он модари ман

آن دایه جان آن مادر من

Аз ман ду ҷаҳони сад бар бихӯрад

از من دو جهان صد بر بخورد

Чун ояд ӯ андар бар ман

چون آید او اندر بر من

Диздори фалак қалъа бидиҳад

دزدار فلک قلعه بدهد

Чун гардад ӯ сарлашкари ман

چون گردد او سرلشکر من

Барбанд даҳон ғаммоз машав

بربند دهان غماز مشو

Ғаммоз басаст он гавҳари ман

غماز بس است آن گوهر من