Шаби меҳнат ки бади табиб ва ту афкор ёд кун

شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن

Ки зи пои дилати бикунади чунон хор ёд кун

که ز پای دلت بکند چنان خار یاد کن

Чу фитодӣ ба чоҳу гӯ ки бубахшед ҷони нав

چو فتادی به چاه و گو که ببخشید جان نو

Ба сӯй ӯ биё Марв макун инкор ёд кун

به سوی او بیا مرو مکن انکار یاد کن

Макун андак набӯд он ба худо шак набӯд он

مکن اندک نبود آن به خدا شک نبود آن

На ба хеши ои андакӣ ва ту бисёр ёд кун

نه به خویش آی اندکی و تو بسیار یاد کن

Ту ба ҳангом ёд кун ки чу ҳангом бугзарад

تو به هنگام یاد کن که چو هنگام بگذرد

Ту хуа аз гули сухани тарошу хуа аз хор ёд кун

تو خوه از گل سخن تراش و خوه از خار یاد کن

Чу раседӣ ба садр ӯ ту бидон ҳақи қадар ӯ

چو رسیدی به صدر او تو بدان حق قدر او

Чу бидидӣ ту бадар ӯ ту зи дидор ёд кун

چو بدیدی تو بدر او تو ز دیدار یاد کن

Ту бидон қадари сӯз ӯ бирасад бози рӯз ӯ

تو بدان قدر سوز او برسد باز روز او

Вар аз он рӯзи эминии ту зи ағёр ёд кун

ور از آن روز ایمنی تو ز اغیار یاد کن

Чаҳ сипос ар ду нон диҳад ба табибӣ ки ҷон диҳад

چه سپاس ار دو نان دهد به طبیبی که جان دهد

Чу бзорд ки эй табиби зи бемор ёд кун

چو بزارد که ای طبیب ز بیمار یاد کن

Чу табибат намӯд хиради дили ту он замон бамурд

چو طبیبت نمود خرد دل تو آن زمان بمرد

Пас аз он бонг май занӣ ки зи мурдор ёд кун

پس از آن بانگ می‌زنی که ز مردار یاد کن

Макун ар чаҳ шудӣ чунин чу хазони дона дар замин

مکن ار چه شدی چنین چو خزان دانه در زمین

зи баҳорами ҳисоми дайну зи гулзор ёд кун

ز بهار  حسام دین و ز گلزار یاد کن

Агарат кор чун зараст на гарави пеш гозр аст

اگرت کار چون زر است نه گرو پیش گازر است

?герати имсол гавҳараст на ту аз пор ёд кун

گرت امسال گوهر است نه تو از پار یاد کن

Чу бидидӣ раҳили гули пас иқбол чист зл

چو بدیدی رحیل گل پس اقبال چیست؟ ذل

На ки зинҳор ӯаст баси ҳиллаи зинҳор ёд кун

نه که زنهار اوست بس هله زنهار یاد کن