Гарчи андари фиғон ва нолидан

گرچه اندر فغان و نالیدن

Андакӣ ҳаст хештан дидан

اندکی هست خویشتن دیدن

Он набошад маро чу дар ишқат

آن نباشد مرا چو در عشقت

Хўгрми ман ба хеши дуздӣдан

خوگرم من به خویش دزدیدن

Ба худо ва ба покии зотш

به خدا و به پاکی ذاتش

Покам аз хештани псндидн

پاکم از خویشتن پسندیدن

Дида кӣ аз рухи ту баргардад

دیده کی از رخ تو برگردد

Ба ки ояд ба вақти гардидан

به که آید به وقت گردیدن

Дар чунин давлат ва чунин майдон

در چنین دولت و چنین میدان

Нанг бошад зи марги лнгидн

ننگ باشد ز مرگ لنگیدن

Ошиқони туро мусаллам шуд

عاشقان تو را مسلم شد

Бар ҳамаи маргҳо бхндидн

بر همه مرگ‌ها بخندیدن

Фаръҳои дарахт ларзонанд

فرع‌های درخت لرزانند

Аслро нест хавф ларзидан

اصل را نیست خوف لرزیدن

Боғбонони ишқро бошад

باغبانان عشق را باشد

Аз дили хеши миваи барчӣдан

از دل خویش میوه برچیدن

Ҷони ошиқи нўолаҳҳо май печ

جان عاشق نواله‌ها می‌پیچ

Дар мукофоти ранҷ печидан

در مکافات رنج پیچیدن

Зуҳд ва дониш баварз эй хоҷа

زهد و دانش بورز ای خواجه

Натавон ишқро бўрзидн

نتوان عشق را بورزیدن

Пеш аз ин гуфт шамси табризӣ

پیش از این گفت شمس تبریزی

Лек кӯи гӯши баҳри бшнидн

لیک کو گوش بهر بشنیدن