эй ту паноҳи ҳамаи рӯзи мҳн

ای تو پناه همه روز محن

Бозспрдм ба ту ман хештан

بازسپردم به تو من خویشتن

Қулзуми Меҳрӣ ки каноряш нест

قلزم مهری که کناریش نیست

Қатраи он улфат мардасту зан

قطره آن الفت مرد است و زن

Шер диҳад шер ба атфоли хеш

شیر دهد شیر به اطفال خویش

Шоҳ бигӯед ба гадои кимсн

شاه بگوید به گدا کیمسن

Блак шавад оташи дояи халил

بلک شود آتش دایه خلیل

Серума ёқӯб шавад перҳан

سرمه یعقوب شود پیرهن

Нури бад ва шуд басар аз офтоб

نور بد و شد بصر از آفتاب

Об банушад зи срии ёсуман

آب بنوشد ز ثری یاسمن

Блак кашад аз бути сангини ғизо

بلک کشد از بت سنگین غذا

Бо ҳамаи куфраш ба ибодати шмн

با همه کفرش به عبادت شمن

Қаҳр кунад доягӣ аз лутфи ту

قهر کند دایگی از لطف تو

Заҳр диҳад доя чу ореи ту фан

زهر دهد دایه چو آری تو فن

Гардад абрешим бар карами гӯр

گردد ابریشم بر کرم گور

Ҳала шавад бар тани муъмини кафан

حله شود بر تن مؤمن کفن

Бас кун аз ин шарҳ ва хамаш кун ки то

بس کن از این شرح و خمش کن که تا

Булбули ҷон хутба кунад бар Фнн

بلبل جان خطبه کند بر فنن