Асир шиша кун он ҷинёни доно ро

اسیر شیشه کن آن جنیان دانا را

Бирез хӯни дили он хӯнёни саҳбо ро

بریز خون دل آن خونیان صهبا را

Рабӯдаанд кулоҳи ҳазор хусрав ро

ربوده‌اند کلاه هزار خسرو را

Қабои лаъли ббхшидаҳи чеҳраи мо ро

قبای لعل ببخشیده چهره ما را

Ба гоҳи ҷилва чу товуси ақлҳо барда

به گاه جلوه چو طاووس عقل‌ها برده

Кушода чун дили ушшоқи пари раъно ро

گشاده چون دل عشاق پر رعنا را

зи аксашони фалаки сабзи ранг лаъл шавад

ز عکسشان فلک سبز رنگ لعل شود

Қиёс кун ки чигуна кунанд дилҳо ро

قیاس کن که چگونه کنند دل‌ها را

Дароваранд ба рақсу тараб ба як ҷуръа

درآورند به رقص و طرب به یک جرعه

Ҳазор пер заъиф бимонада барҷо ро

هزار پیر ضعیف بمانده برجا را

Чаҳ ҷои пер ки об ҳаёт халлоқанд

چه جای پیر که آب حیات خلاقند

Ки ҷон диҳанд ба як ғамзаи ҷумлаи ашёъ ро

که جان دهند به یک غمزه جمله اشیاء را

ШкрФрўши чунин чусти ҳеҷ каси дидаи сет

شکرفروش چنین چست هیچ کس دیده‌ست

Сухан шинос кунад тӯтии шкрхо ро

سخن شناس کند طوطی شکرخا را

Зиҳии латифу зарифу зиҳии Кариму шариф

زهی لطیف و ظریف و زهی کریم و شریف

Чунин рафиқ бибояд тариқи боло ро

چنین رفیق بباید طریق بالا را

Сало заданд ҳамаи ошиқони толиб ро

صلا زدند همه عاشقان طالب را

Равон шавед ба майдони паии тамошо ро

روان شوید به میدان پی تماشا را

Агар хазинаи қорун ба мо Фрўризнд

اگر خزینه قارون به ما فروریزند

зи мағз мо натавонанд баради савдо ро

ز مغز ما نتوانند برد سودا را

Биор соқии боқӣ ки ҷони ҷон ҳоӣ

بیار ساقی باقی که جان جان‌هایی

Бирез бар сари савдои шароби ҳмро ро

بریز بر سر سودا شراب حمرا را

Дилӣ ки панд нагирад зи ҳеҷ дилдорӣ

دلی که پند نگیرد ز هیچ دلداری

Бар ӯ гумори дамии он шароби гиро ро

بر او گمار دمی آن شراب گیرا را

Зиҳии шароб ки ишқаш ба дасти худ пухтаи сет

زهی شراب که عشقش به دست خود پخته‌ست

Зиҳии гуҳар ки набӯдаи сети ҳеҷ дарё ро

زهی گهر که نبوده‌ست هیچ دریا را

зи дасти Зуҳра ба миррӣх агар расад ҷомаш

ز دست زهره به مریخ اگر رسد جامش

Раҳо кунад ба яке ҷуръаи хашму сафро ро

رها کند به یکی جرعه خشم و صفرا را

Ту мондаеу шаробу ҳама фано гаштем

تو مانده‌ای و شراب و همه فنا گشتیم

зи хештан чаҳ ниҳон мекунӣ ту симо ро

ز خویشتن چه نهان می‌کنی تو سیما را

Валек ғайрат лолост ҳозиру нозир

ولیک غیرت لالاست حاضر و ناظر

Ҳазор ошиқи киштӣ барои лоло ро

هزار عاشق کشتی برای لالا را

Ба нафии ло ло гуяд ба ҳар дамии лоло

به نفی لا لا گوید به هر دمی لالا

Бизан ту гардани лоро биор ало ро

بزن تو گردن لا را بیار الا را

Бидиҳ ба лолои ҷомӣ аз онк май доне

بده به لالا جامی از آنک می‌دانی

Ки илм ва ақл рибоед ҳазор доно ро

که علم و عقل رباید هزار دانا را

Ва ё ба ғамзаи шӯхат ба сӯй ӯ бингар

و یا به غمزه شوخت به سوی او بنگر

Ки ғамзаи ту ҳаётии сети сонии эҳё ро

که غمزه تو حیاتی‌ست ثانی احیا را

Ба оби даҳ ту ғубори ғаму кудурат ро

به آب ده تو غبار غم و کدورت را

Ба хоби дркни он ҷангроу ғавғо ро

به خواب درکن آن جنگ را و غوغا را

Худоӣ ишқ фиристод то дар ӯ печем

خدای‌، عشق فرستاد تا در او پیچیم

Ки нест лоиқи печиши малики таъолӣ ро

که نیست لایق پیچش ملک تعالی را

Бимонад ним ғазал дар даҳону ногуфта

بماند نیم غزل در دهان و ناگفته

Вале дареғ ки гум кардаам сару по ро

ولی دریغ که گم کرده‌ام سر و پا را

Бро битоб бар афлоки шамси табризӣ

برآ بتاب بر افلاک شمس تبریزی

Ба мағзи нағзи бёрои бурҷи ҷавзо ро

به مغز نغز بیارای برج جوزا را