Соқӣ агар кам шуд мет дастори мо бустони гарав

ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو

Чун мез дод ту буд шояд ниҳодани ҷони гарав

چون می ز داد تو بود شاید نهادن جان گرو

Баси акдшу баси кадхудо каз шӯр майҳои худо

بس اکدش و بس کدخدا کز شور می‌های خدا

Карда сети андари шаҳри мо дукону хону мони гарав

کرده‌ست اندر شهر ما دکان و خان و مان گرو

Он шоҳи иброҳӣми байни кодҳм ба дасташи маърифат

آن شاه ابراهیم بین کادهم به دستش معرفت

Мари тахтроу тоҷро карда сети он султони гарав

مر تخت را و تاج را کرده‌ست آن سلطان گرو

Бўбкр сар карда гарави умр писар карда гарав

بوبکر سر کرده گرو عمر پسر کرده گرو

Усмон ҷигар карда гарав ва он бўҳрираҳи анбони гарав

عثمان جگر کرده گرو و آن بوهریره انبان گرو

Пас чаҳ аҷаб ояд туро чун бо шаҳон ин ме кунад

پس چه عجب آید تو را چون با شهان این می‌کند

Гар зи онк дарвешӣ кунад аз баҳр май халқони гарав

گر ز آنک درویشی کند از بهر می خلقان گرو

Он шоҳиди фарди аҳади як ҷуръае дар бут наад

آن شاهد فرد احد یک جرعه‌ای در بت نهد

Дар ишқи он санги сияҳ кофар кунад имони гарав

در عشق آن سنگ سیه کافر کند ایمان گرو

Ман масти он майхонаам дар доми он дурдона ам

من مست آن میخانه‌ام در دام آن دردانه‌ام

Дар ҳеҷ домии пар худ наниҳода чун мурғони гарав

در هیچ دامی پر خود ننهاده چون مرغان گرو

Баҳр чаҳ ларзӣ бар гарав дар кор ӯ ҷон гӯ бирав

بهر چه لرزی بر گرو در کار او جان گو برو

Ҷон шуд гарав эй кошкӣ гаштии ду сад чандон гарав

جان شد گرو ای کاشکی گشتی دو صد چندان گرو

Хомаш раҳо кун булбулӣ дар гулшани ойу дрнгр

خامش رها کن بلبلی در گلشن آی و درنگر

Булбули ниҳодаи пару сари пеши гули хандони гарав

بلبل نهاده پر و سر پیش گل خندان گرو