Валлоҳи малулами ман кунун аз ҷому сғроқу каду

والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

Кӯи соқии дарёдилӣ то ҷом созад аз сабу

کو ساقی دریادلی تا جام سازد از سبو

Бо онч ху кардӣ марои андрмдзди он даҳ мҳо

با آنچ خو کردی مرا اندرمدزد آن ده مها

Бо туаст он ҳила макун ин ҷои мҷуи он ҷои мҷу

با توست آن حیله مکن این جا مجو آن جا مجو

Ҳар бори бФрибии марои гӯйӣ ки дар маҷлиси дро

هر بار بفریبی مرا گویی که در مجلس درآ

Ҳар орзӯ ки бошиддати пеши о ва дар гӯшам бигӯ

هر آرزو که باشدت پیش آ و در گوشم بگو

Хуши ман фиреб ту хӯрам нандешам ва ин нанигарам

خوش من فریب تو خورم نندیشم و این ننگرم

Ки ман чу ҳалқа бар дирам чун лаби нуҳум бар гӯши ту

که من چو حلقه بر درم چون لب نهم بر گوش تو

Ман бар дирами ту восилии ҳотами кафу дарёдилӣ

من بر درم تو واصلی حاتم کف و دریادلی

Биллоҳ раҳо кун коҳилӣ май рез чун хӯни аду

بالله رها کن کاهلی می‌ریز چون خون عدو

То ҳуш бошад ёри ман ботил шавад гуфтори ман

تا هوش باشد یار من باطل شود گفتار من

Ҳар дами хаёлии ботилии сари барзанад дар пеш ӯ

هر دم خیالی باطلی سر برزند در پیش او

Он каз мет гулгун буд ё раб чаҳ рӯзафзӯн буд

آن کز میت گلگون بود یا رب چه روزافزون بود

Каз об ҳайвон мекунад он Хизр ҳар соъати вузӯ

کز آب حیوان می‌کند آن خضر هر ساعت وضو

Аз осмон омад Нидои к-эии базматонро мо фидо

از آسمان آمد ندا کای بزمتان را ما فدا

Тӯбои лаками тӯбои лаками тибўои кромоу ашрбўо

طوبی لکم طوبی لکم طیبوا کراما و اشربوا

Сқёи лиҳозои алмФттҳи алқўми ғарқии фии алФрҳ

سقیا لهذا المفتتح القوم غرقی فی الفرح

Зини сӯи қадаҳ зон сӯи қадаҳ то шуд шикамҳо чорсў

زین سو قدح زان سو قدح تا شد شکم‌ها چارسو

Касро намонад аз худ хабар барбанд дар бигушо камар

کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمر

Аз даст рафтем эй писари рӯи дастҳо аз мо башу

از دست رفتیم ای پسر رو دست‌ها از ما بشو

Ман масти чашми шнги ту ва он турраи оўнги ту

من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ تو

Каз бодаи гулранги ту ворастааем аз рангу бӯ

کز باده گلرنگ تو وارسته‌ایم از رنگ و بو

Хомаш кун каз бихўдигарҳои ва ҳўиӣ ме задӣ

خامش کن کز بیخودی گر های و هویی می‌زدی

Ин ҷо ба фазли эзадии не ҳои мегунҷад на ҳў

این جا به فضل ایزدی نی های می گنجد نه هو

намегаштаам бе ҳуши ман то рӯзи равшани дӯши ман

می‌گشته‌ام بی‌هوش من تا روز روشن دوش من

Як соъатисорон кӯи як соъатии поёни кӯ

یک ساعتی ساران کو یک ساعتی پایان کو

эй шамси табризии биё эй ҷону дили чокари ту ро

ای شمس تبریزی بیا ای جان و دل چاکر تو را

Гарчи нбштӣ аз ҷафои номи маро бар оби ҷӯ

گرچه نبشتی از جفا نام مرا بر آب جو