Дили даии харобу масту хуш ҳар сӯ ҳаме афтод аз ӯ

دل دی خراب و مست و خوش هر سو همی‌افتاد از او

Дар гулбунаши ҷони сдзбон чун сӯсани озод аз ӯ

در گلبنش جان صدزبان چون سوسن آزاد از او

Дилҳо чу хусрав аз лабаши ширин чу шукр то абад

دل‌ها چو خسرو از لبش شیرین چو شکر تا ابد

Гар як замон пинҳон шавад ноланд чун Фарҳод аз ӯ

گر یک زمان پنهان شود نالند چون فرهاد از او

Чун сад биҳишт аз лутф ӯ ин қолаби хокии нигар

چون صد بهشت از لطف او این قالب خاکی نگر

Рашки дами исо шуда дар зинда кардани бод аз ӯ

رشک دم عیسی شده در زنده کردن باد از او

Дар табъ ҳамчун гўлхни ногуҳи Халифа рӯ намӯд

در طبع همچون گولخن ناگه خلیفه رو نمود

Аз рӯй мейр муъминон шуд фахри сад Бағдод аз ӯ

از روی میر مؤمنان شد فخر صد بغداد از او

эй завқи тасбеҳи малик бар осмон аз фар ӯ

ای ذوق تسبیح ملک بر آسمان از فر او

Чашму чароғи раҳбарии ҷони ҳамаи ибод аз ӯ

چشم و چراغ رهبری جان همه عباد از او

Ҷони сад ҳазорон гирд ӯ чун анҷум ӯ ма дар миён

جان صد هزاران گرد او چون انجم او مه در میان

Маст ва хиромон меравад чашм бидон кам бод аз ӯ

مست و خرامان می‌رود چشم بدان کم باد از او

Шъшоъи моҳи чордаҳ аз партави рухсор ӯ

شعشاع ماه چارده از پرتو رخسار او

Ҳам ҷаъдҳои анбарин дар турраи шамшод аз ӯ

هم جعدهای عنبرین در طره شمشاد از او

Гар як ҷаҳон вайрона шуд аз лашкари султони ишқ

گر یک جهان ویرانه شد از لشکر سلطان عشق

Худ сад ҷаҳони ҷон ҷон шуд дар ивази бунёд аз ӯ

خود صد جهان جان جان شد در عوض بنیاد از او

Гарчи ки бедодӣ кунад бар ошиқони он ғамза ҳо

گرچه که بیدادی کند بر عاشقان آن غمزه‌ها

Дода ҷамолу ҳасанро дар ҳар ду олам дод аз ӯ

داده جمال و حسن را در هر دو عالم داد از او

По барниҳодӣ бар фалак аз нозу нихвати ин замин

پا برنهادی بر فلک از ناز و نخوت این زمین

Гар фаҳм кардӣ заррае кин шоҳи хубони зод аз ӯ

گر فهم کردی ذره‌ای کاین شاه خوبان زاد از او

Ақл аз сари густохеи пешаши давид ва захм хӯрд

عقل از سر گستاخیی پیشش دوید و زخم خورد

Чун дид рӯҳи он захмро шуд дар адаби устод аз ӯ

چون دید روح آن زخم را شد در ادب استاد از او

Сад ғулғулаи андар батон афтоду андари бутгарон

صد غلغله اندر بتان افتاد و اندر بتگران

То даст ҳо бардоштанд бар чарх дар фарёд аз ӯ

تا دست‌ها برداشتند بر چرخ در فریاد از او

Кохр чаҳ хуршедаст ин каз чархи хӯбии тофтаи сет

کآخر چه خورشید است این کز چرخ خوبی تافته‌ست

Ин оби ҳайвон чун чунин дарё шуд ва бикшод аз ӯ

این آب حیوان چون چنین دریا شد و بگشاد از او

То брдриди ин ишқ ӯ пардаи арӯси ҷон ҳо

تا بردرید این عشق او پرده عروس جان‌ها

То хону мони бгзоштнди як олимии домод аз ӯ

تا خان و مان بگذاشتند یک عالمی داماد از او

Бар сари ниҳодаи ғошияи махдуми шамси аддӣн касе

بر سر نهاده غاشیه مخدوم شمس الدین کسی

Каз баси ҷамоли иззаташи ҷбрил пар биниҳод аз ӯ

کز بس جمال عزتش جبریل پر بنهاد از او

Зу бргшоиди сари худ табризу ҷон бино шавад

زو برگشاید سر خود تبریز و جان بینا شود

То кӯр гардад дидаи нодидаи ҳсод аз ӯ

تا کور گردد دیده نادیده حساد از او