Ид намедиҳад фараҳ бе назари ҳилоли ту

عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

Кӯсу дуҳул наме чхд бе шарафи дўоли ту

کوس و دهل نمی‌چخد بی‌شرف دوال تو

Ман ба ту моилу тӯй ҳар нафасии малултар

من به تو مایل و توی هر نفسی ملولتر

Ваа ки хаҷал намешавад майли ман аз малоли ту

وه که خجل نمی‌شود میل من از ملال تو

Ноз кун эй ҳаёти ҷон кибр кун ва бикаш Аннан

ناز کن ای حیات جان کبر کن و بکش عنان

Шамсу қамари далели ту шаҳду шукри даллоли ту

شمس و قمر دلیل تو شهد و شکر دلال تو

Оят ҳар малоҳатии моҳ ту хонд бар ҷаҳон

آیت هر ملاحتی ماه تو خواند بر جهان

Моя ҳар хуҷастагии моҳ туасту соли ту

مایه هر خجستگی ماه تو است و سال تو

Оби зулоли малики ту боғу ниҳоли малики ту

آب زلال ملک تو باغ و نهال ملک تو

Ҷузи зи зулол софят менахурд ниҳоли ту

جز ز زلال صافیت می‌نخورد نهال تو

Малик туаст тахтҳо боғу сароу рахт ҳо

ملک تو است تخت‌ها باغ و سرا و رخت‌ها

Рақс кунад дарахтҳо чунк расад шимоли ту

رقص کند درخت‌ها چونک رسد شمال تو

Матбах туаст осмони мтбхёнти ахтарон

مطبخ توست آسمان مطبخیانت اختران

Оташу оби малики ту халқи ҳамаи аёли ту

آتش و آب ملک تو خلق همه عیال تو

Ишқи каминаи номи ту чархи каминаи боми ту

عشق کمینه نام تو چرخ کمینه بام تو

Равнақи офтобҳо аз ма бе заволи ту

رونق آفتاب‌ها از مه بی‌زوال تو

Хушк лабанд олимӣ аз лмъи сароби ту

خشک لبند عالمی از لمع سراب تو

Лутфи сароби ин буд то чаҳ буд зулоли ту

لطف سراب این بود تا چه بود زلال تو

эй зи хаёлҳои ту гашта хаёли ошиқон

ای ز خیال‌های تو گشته خیال عاشقان

Хайли хаёли ин буд то чаҳ буд ҷамоли ту

خیل خیال این بود تا چه بود جمال تو

Васл кунӣ дарахтро ҳолат ӯ бадал шавад

وصل کنی درخت را حالت او بدل شود

Чун нашавад мҳо бадали ҷону дил аз висоли ту

چون نشود مها بدل جان و دل از وصال تو

Заҳр буд шукр шавад санг буд гуҳар шавад

زهر بود شکر شود سنگ بود گهر شود

Шом буд саҳар шавад аз карами хисоли ту

شام بود سحر شود از کرم خصال تو

Бас суханаст дар дилам бастаам ва наме ҳиллам

بس سخن است در دلم بسته‌ام و نمی‌هلم

Гӯш кушодаам ки то нӯш кунам мақоли ту

گوش گشاده‌ام که تا نوش کنم مقال تو