Санг шикоф мекунад дар ҳаваси лақои ту

سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

Ҷони пар ва бол мезанад дар тараби ҳавои ту

جان پر و بال می‌زند در طرب هوای تو

Оташ об мешавад ақл хароб ме шавад

آتش آب می‌شود عقل خراب می‌شود

Душман хоб мешавад дидаи ман барои ту

دشمن خواب می‌شود دیده من برای تو

Ҷомаи сабр май дарди ақли з хеш ме равад

جامه صبر می‌درد عقل ز خویش می‌رود

Мардум ва санг мехӯрд ишқ чу аждаҳои ту

مردم و سنگ می‌خورد عشق چو اژدهای تو

Банд макун равандаро гиря макун ту ханда ро

بند مکن رونده را گریه مکن تو خنده را

Ҷавр макун ки бандаро нест касе ба ҷои ту

جور مکن که بنده را نیست کسی به جای تو

Оби ту чун ба ҷӯ равад кӣ суханам накӯ равад

آب تو چون به جو رود کی سخنم نکو رود

Гоҳи дамами Фрўдрд аз сабаби ҳаёии ту

گاه دمم فرودرد از سبب حیای تو

Чист ғизои ишқи ту ин ҷигари кабоби ту

چیست غذای عشق تو این جگر کباب من

Чист дили хароби ман коргаҳи вафои ту

چیست دل خراب من کارگه وفای تو

Хобиаҳ ҷӯш мекунад кист ки нӯш ме кунад

خابیه جوش می‌کند کیست که نوش می‌کند

Чанг хурӯш мекунад дар сифату санои ту

چنگ خروش می‌کند در صفت و ثنای تو

Ишқ даромад аз дирами дасти ниҳод бар серум

عشق درآمد از درم دست نهاد بر سرم

Дид маро ки бетуам гуфт маро ки вои ту

دید مرا که بی‌توام گفت مرا که وای تو

Дидам саъби манзилии дарҳаму сахти мушкилӣ

دیدم صعب منزلی درهم و سخت مشکلی

Рафтам ва мондаам дилии кушта ба дасту пои ту

رفتم و مانده‌ام دلی کشته به دست و پای تو

Хониш
ғзл шморҳ 2157 — оҳсон ҳлоҷ
ғзл шморҳ 2157 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 2157 — фтонҳ сонъӣ
ғзл шморҳ 2157 — фотмҳ зндӣ