Агар на ошиқ ӯем чаҳ май пўим ба кӯй ӯ

اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

Вагар на ташна ӯем чаҳ меҷӯям ба ҷӯй ӯ

وگر نه تشنه اویم چه می‌جویم به جوی او

Бар ин маҷнӯн чаҳ май бандами магар бар хеш ме хандам

بر این مجنون چه می‌بندم مگر بر خویش می‌خندم

Ки ӯ занҷир напазирад магари занҷири мӯӣ ӯ

که او زنجیر نپذیرد مگر زنجیر موی او

Бабри ақлами бабри ҳушам ки чун пунбаи сет дар гӯшам

ببر عقلم ببر هوشم که چون پنبه‌ست در گوشم

Чу гӯшам раст аз ин пунбаи даройадҳои ҳўӣ ӯ

چو گوشم رست از این پنبه درآید های هوی او

Ҳаме гуяд дили зорам ки бо худ аҳдҳо дорам

همی‌گوید دل زارم که با خود عهدها دارم

Нёшомми шароби хуши магари хӯни адуӣ ӯ

نیاشامم شراب خوش مگر خون عدوی او

Диламро мекунад пурхӯни серумро пурмайу афюн

دلم را می‌کند پرخون سرم را پرمی و افیون

Дил ман шуд тғор ӯ сар ман шуд кадуӣ ӯ

دل من شد تغار او سر من شد کدوی او

Чаҳ бошад моҳ ё Зуҳра чу ӯ багушӯд он чеҳра

چه باشد ماه یا زهره چو او بگشود آن چهره

Чаҳ дорад қанд ё ҳалвои зи ширинии хуй ӯ

چه دارد قند یا حلوا ز شیرینی خوی او

Маро гуяд чаро зории зи завқи он шкрборӣ

مرا گوید چرا زاری ز ذوق آن شکرباری

Маро гуяд чаро зардии зи лолаи ситон рӯй ӯ

مرا گوید چرا زردی ز لاله ستان روی او

Маро ҳар дами барангезӣ ба сӯии шамси табризӣ

مرا هر دم برانگیزی به سوی شمس تبریزی

Бигӯ дар гӯши ман эй дил чаҳ май тозӣ ба сӯй ӯ

بگو در گوش من ای دل چه می‌تازی به سوی او