Ҳам огаҳ ва ҳам ногуҳи меҳмон ман омад ӯ

هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او

Дил гуфт ки кӣ омад ҷон гуфт маи маи рӯ

دل گفت که کی آمد، جان گفت مه مه‌رو

ӯ омад дар хонаи мо ҷумла чу девона

او آمد در خانه‌، ما جمله چو دیوانه

Андари талаби он маи рафта ба миёни кӯ

اندر طلب آن مه‌، رفته به میان کو

ӯ наъра занон гашта аз хона ки ин ҷоем

او نعره‌زنان گشته‌، از خانه که این جایم

Мо ғофил аз ин наъраи ҳам наъраи занон ҳар сӯ

ما غافل از این نعره‌، هم نعره‌زنان هر سو

Он булбули масти мо бар гулшани мо нолон

آن بلبل مست ما‌، بر گلشن ما نالان

Чун фохтаи мо парони Фрёдкнони куку

چون فاخته ما پران‌، فریادکنان کوکو

Дар ним шабии ҷустаи ҷамъӣ ки чаҳ дузд омад

در نیم‌شبی جسته‌، جمعی که چه دزد آمد

Ва он дузд ҳаме гуяд дузд омад ва он дузд ӯ

و آن دزد همی‌گوید دزد آمد و آن دزد او

Омехта шуд бонгаш бо бонги ҳама зон сон

آمیخته شد بانگش با بانگ همه زان‌سان

Пайдо нашавад бонгаш дар ғулғулаи шани як мӯ

پیدا نشود بانگش در غلغله‌شان یک مو

Ва ҳўи мъкм яъне бо туаст дар ин ҷустан

و هو معکم یعنی با توست در این جستن

Онгаҳ ки ту май ҷӯии ҳам дар талаб ӯро ҷӯ

آنگه که تو می‌جویی هم در طلب او را جو

Наздиктараст аз ту бо ту чаҳ рӯй берун

نزدیک‌تر است از تو با تو چه روی بیرون

Чун барфи гудозони шӯи худро ту зи худ май шӯ

چون برف گدازان شو خود را تو ز خود می‌شو

Аз ишқи забони раведи ҷонро мисли сӯсан

از عشق زبان روید جان را مثَل سوسن

Май дори забони хомаш аз сӯсани гири ин ху

می‌دار زبان خامش از سوسن گیر این خو