Дилу ҷонро тарабгоҳу мақом ӯ

دل و جان را طربگاه و مقام او

Шароби хам бе чунро қавом ӯ

شراب خم بی‌چون را قوام او

Ҳамаи олам даҳон хушканду ташна

همه عالم دهان خشکند و تشنه

Ғизои ҷумларо дода тамом ӯ

غذای جمله را داده تمام او

Ғизоҳо ҳам ғизои ҷӯянд аз вай

غذاها هم غذا جویند از وی

Ки гандумро диҳад об аз ғмом ӯ

که گندم را دهد آب از غمام او

Адам чун аждаҳои фитнаи ҷӯён

عدم چون اژدهای فتنه جویان

Бибаста фитнаро ҳалқу мсом ӯ

ببسته فتنه را حلق و مسام او

Сазои сад итоб ва сад азобем

سزای صد عتاب و صد عذابیم

Кашида аз сазои мо лагом ӯ

کشیده از سزای ما لگام او

зи ҳалам ӯ ҷаҳон густох гашта

ز حلم او جهان گستاخ گشته

Ки гӯйии мо шҳониму ғулом ӯ

که گویی ما شهانیم و غلام او

Барои мағзи махмурони ишқаш

برای مغز مخموران عشقش

Бҷўшидаҳ ба дасти худ мудом ӯ

بجوشیده به دست خود مدام او

Кашида гӯши ҳушёрон ба мастӣ

کشیده گوش هشیاران به مستی

Зиҳии иқболу бахти мустадом ӯ

زهی اقبال و بخت مستدام او

Паямбарро чу парда карда дар пеш

پیمبر را چو پرده کرده در پیش

Пас он парда мегуяд паём ӯ

پس آن پرده می‌گوید پیام او

Накарда бандагон ӯро саломӣ

نکرده بندگان او را سلامی

Бар эшон карда аз аввали салом ӯ

بر ایشان کرده از اول سلام او

Чаҳ бошадгар шабиро зиндаи дорӣ

چه باشد گر شبی را زنده داری

Ба ишқ ӯ ки оради субҳу шом ӯ

به عشق او که آرد صبح و شام او

Вагар хомӣ кунӣ ғофили бхспӣ

وگر خامی‌کنی غافل بخسپی

Бнгзорди туро эй дӯсти хом ӯ

بنگذارد تو را ای دوست خام او

зи хурдӣ то кунун бас ҷо бихуфтӣ

ز خردی تا کنون بس جا بخفتی

Кашонидат зи пастӣ то ба бом ӯ

کشانیدت ز پستی تا به بام او

зи хокӣ то ба чолокӣ кашидат

ز خاکی تا به چالاکی کشیدت

Бидодат донишу номӯсу ном ӯ

بدادت دانش و ناموس و نام او

Мақомот нават хоҳад намӯдан

مقامات نوت خواهد نمودن

Ки то хосат кунад зи анъоми ом ӯ

که تا خاصت کند ز انعام عام او

Ба хурдии ҳам з мактаб ме ҷаҳидӣ

به خردی هم ز مکتب می‌جهیدی

Чаҳ нармат карду побарҷоу ром ӯ

چه نرمت کرد و پابرجا و رام او

Ба хокӣу наботӣ ва ба нутфа

به خاکی و نباتی و به نطفه

Стизидии даровардат ба дом ӯ

ستیزیدی درآوردت به دام او

зи чандини раҳ ба меҳмонят оварад

ز چندین ره به مهمانیت آورد

Наёвардат барои интиқом ӯ

نیاوردت برای انتقام او

Ба вақти дард май доне ки ӯ ӯ аст

به وقت درد می‌دانی که او او است

Ба хокӣ медиҳад ӯе ба вом ӯ

به خاکی می‌دهد اویی به وام او

Ҳама ӯён чу хошокии намоянд

همه اویان چو خاشاکی نمایند

Чу буи худ фиристад дар машом ӯ

چو بوی خود فرستد در مشام او

Суханҳо бонги занбӯрони намояд

سخن‌ها بانگ زنبوران نماید

Чу андари гӯш мо гуяд калом ӯ

چو اندر گوش ما گوید کلام او

Намояди чархи байти алънкбўтӣ

نماید چرخ بیت العنکبوتی

Чу бинмоед мақом бемақом ӯ

چو بنماید مقام بی‌مقام او

Ҳамаи олами гирифтаи сети офтобӣ

همه عالم گرفته‌ست آفتابی

Зиҳии кӯрӣ ки мегуяд кадом ӯ

زهی کوری که می‌گوید کدام او

Чу дармонд нагӯяд ӯ ҷуз ӯ ро

چو درماند نگوید او جز او را

Чу биҷаҳад ҳар хасиро карда ном ӯ

چو بجهد هر خسی را کرده نام او

Шиканҷа боядаш зеро ки дузд аст

شکنجه بایدش زیرا که دزد است

Мақар ноед ба нармӣ ва ба ком ӯ

مقر ناید به نرمی‌و به کام او

Ту бории дузди худро сих май зан

تو باری دزد خود را سیخ می‌زن

Чу май доне ки дуздидаи сети ҷом ӯ

چو می‌دانی که دزدیده‌ست جام او

Ба ёриҳои шамси аддӣни табриз

به یاری‌های شمس الدین تبریز

Шавад баси мстхФу мстҳом ӯ

شود بس مستخف و مستهام او

Хамаш аз порсӣ тозӣ бигӯям

خمش از پارسی تازی بگویم

Фуоди мо тасаллӣаи алмдом

فؤاد ما تسلیه المدام