Ба пешати ном ҷон гӯям зиҳии рӯ

به پیشت نام جان گویم زهی رو

Ҳадис гулистон гӯям зиҳии рӯ

حدیث گلستان گویم زهی رو

Ту ин ҷои ҳозир ва шармам набошад

تو این جا حاضر و شرمم نباشد

Ки аз ҳасан батон гӯям зиҳии рӯ

که از حسن بتان گویم زهی رو

Баҳор ва сад баҳор аз ту хаҷал шуд

بهار و صد بهار از تو خجل شد

Ман афсона хазон гӯям зиҳии рӯ

من افسانه خزان گویم زهی رو

Ту шоҳаншоҳи сад ҷону ҷаҳонӣ

تو شاهنشاه صد جان و جهانی

Ман аз ҷон ва ҷаҳон гӯям зиҳии рӯ

من از جان و جهان گویم زهی رو

Ҳадисат дар даҳон ҷон нагунҷад

حدیثت در دهان جان نگنجد

Ҳадисат аз забон гӯям зиҳии рӯ

حدیثت از زبان گویم زهی رو

Ҷаҳони гуми гашту моҳати ошкоро

جهان گم گشت و ماهت آشکارا

Чунин маро ниҳон гӯям зиҳии рӯ

چنین مه را نهان گویم زهی رو

Ҳамаи олами зи нурати лаъл дар лаъл

همه عالم ز نورت لعل در لعل

Ба пеши ту з кон гӯям зиҳии рӯ

به پیش تو ز کان گویم زهی رو

зи ту дилҳо пар аз нур яқин аст

ز تو دل‌ها پر از نور یقین است

Яқинро аз гумон гӯям зиҳии рӯ

یقین را از گمان گویم زهی رو

Чу хуршеди ҷамолат бар замин тофт

چو خورشید جمالت بر زمین تافت

зи моҳ ва ахтарон гӯям зиҳии рӯ

ز ماه و اختران گویم زهی رو

Чу лутфи шамси табризии з ҳад рафт

چو لطف شمس تبریزی ز حد رفت

Ман аз вайгар фиғон гӯям зиҳии рӯ

من از وی گر فغان گویم زهی رو