Чу андроиди ёрам чаҳ хуш буд ба худо

چو اندرآید یارم چه خوش بود به خدا

Чу гирад ӯ ба канорам чаҳ хуш буд ба худо

چو گیرد او به کنارم چه خوش بود به خدا

Чу шери панҷа наад бар шикастаи оҳӯии хеш

چو شیر پنجه نهد بر شکسته‌آهوی خویش

Ки эй азизи шикорам чаҳ хуш буд ба худо

که: ای عزیز شکارم، چه خوش بود به خدا

Гурезпои раҳашро кашони кашони бибаранд

گریزپای رهش را کشان‌کشان ببرند

Бар осмони чаҳорум чаҳ хуш буд ба худо

بر آسمان چهارم چه خوش بود به خدا

Бидон ду наргиси масташи азими махмурам

بدان دو نرگس مستش عظیم مخمورم

Чу башикананд хуморам чаҳ хуш буд ба худо

چو بشکنند خمارم چه خوش بود به خدا

Чу ҷони зори блодидаҳ бо худо гуяд

چو جانِ زارِ بلادیده با خدا گوید

Ки ҷузи ту ҳеҷ надорам чаҳ хуш буд ба худо

که: جز تو هیچ ندارم، چه خوش بود به خدا

Ҷавобаш ояд аз он сӯ ки ман туро пас аз ин

جوابش آید از آن سو که من تو را پس از این

Ба ҳеҷ кас нагузорам чаҳ хуш буд ба худо

به هیچ‌کس نگذارم چه خوش بود به خدا

Шаб висол бияёд шабам чу рӯз шавад

شب وصال بیاید شبم چو روز شود

Ки рӯз ва шаб нишморам чаҳ хуш буд ба худо

که روز و شب نشمارم چه خوش بود به خدا

Чу гул шукуфта шавам дар висоли глрхи хеш

چو گل شکفته شوم در وصال گلرخ خویش

Расад насими баҳорам чаҳ хуш буд ба худо

رسد نسیم بهارم چه خوش بود به خدا

Биёбам он шкрстон бениҳоят ро

بیابم آن شکرستان بی‌نهایت را

Ки баради сабру қарорам чаҳ хуш буд ба худо

که برد صبر و قرارم چه خوش بود به خدا

Амонатӣ ки ба на чарх дар наме гунҷад

امانتی که به نُه چرخ درنمی‌گنجد

Ба мустаҳаққ бисипорам чаҳ хуш буд ба худо

به مستحق بسپارم چه خوش بود به خدا

Хароб ва маст шавам дар камол бе хешӣ

خراب و مست شوم در کمال بی‌خویشی

На бдрўм на бакорам чаҳ хуш буд ба худо

نه بدروم نه بکارم چه خوش بود به خدا

Ба гуфт ҳеҷ ниёем чу пар буд даҳанам

به گفت هیچ نیایم چو پُر بود دهنم

Сари ҳадиси нхорм чаҳ хуш буд ба худо

سر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا

Хониш
ғзл шморҳ 219 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 219 — смӣҳ олмосӣ
ғзл шморҳ 219 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 219 — фотмҳ зндӣ