Он ваъда ки кардае марои кӯ

آن وعده که کرده‌ای مرا کو

Ин ҷои манам ва ту вонмои кӯ

این جا منم و تو وانما کو

Бо ҷумлаи пилос хуш набошад

با جمله پلاس خوش نباشد

Он аҳди пилосро вафои кӯ

آن عهد پلاس را وفا کو

Лаби баста чу бўбки рубобӣ

لب بسته چو بوبک ربابی

Он доду кушод ва он атои кӯ

آن داد و گشاد و آن عطا کو

эй ваъдаи ту чу субҳи содиқ

ای وعده تو چو صبح صادق

Он шамъу чароғ ва он зёи кӯ

آن شمع و چراغ و آن ضیا کو

То чанд зи носазоу дашном

تا چند ز ناسزا و دشنام

Он дилдорӣ ва он сазои кӯ

آن دلداری و آن سزا کو

Хезед ба сӯй ман кашидаш

خیزید به سوی من کشیدش

эй тайифаи ёрии шумо кӯ

ای طایفه یاری شما کو

эй санги дилон ҷавоб гуед

ای سنگ دلان جواب گویید

Кони кони ақиқу кимиёи кӯ

کان کان عقیق و کیمیا کو

ё саҳар намӯду чашми мо баст

یا سحر نمود و چشم ما بست

Он соҳир ва он гиреҳи гшои кӯ

آن ساحر و آن گره گشا کو

ё пар бикшод ва дар ҳаво рафт

یا پر بگشاد و در هوا رفت

эй мурғи замири он ҳавои кӯ

ای مرغ ضمیر آن هوا کو

Валлоҳ ки нарафт ва рафтанӣ нест

والله که نرفت و رفتنی نیست

Моием зи хеши рафтаи мо кӯ

ماییم ز خویش رفته ما کو

Мокӯ ба ҳамон тараф ки андохт

ماکو به همان طرف که انداخت

эй дар кафи сунъи мо чу Мокӯ

ای در کف صنع ما چو ماکو

Ҳин машки сухани буна ба ҷӯи рӯ

هین مشک سخن بنه به جو رو

намехондат оби кони саққои кӯ

می‌خواندت آب کان سقا کو

Хониш
ғзл шморҳ 2194 — ъндлӣб