Аз ҳаловатҳо ки ҳаст аз хашм ва аз дашном ӯ

از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او

Май ситезам ҳар шабӣ бо чашми хӯни ошом ӯ

می‌ستیزم هر شبی با چشم خون آشام او

Домҳои ишқ ӯгар пару болами бсклд

دام‌های عشق او گر پر و بالم بسکلد

Тӯтии ҷони нсклд аз шукру бодом ӯ

طوطی جان نسکلد از شکر و بادام او

Чанд пурсӣ мари маро аз ваҳшату шабҳои ҳиҷр

چند پرسی مر مرا از وحشت و شب‌های هجر

Шаб куҷо монад бигӯ дар давлати айём ӯ

شب کجا ماند بگو در دولت ایام او

Хӯни моро ранги хӯн ва феъл меомад аз онк

خون ما را رنگ خون و فعل می‌آمد از آنک

Хӯнҳо май мешавад чун меравад дар ҷом ӯ

خون‌ها می می‌شود چون می‌رود در جام او

Ваъдаҳои хом ӯ дар мағзи ҷони ҷӯшон шуда

وعده‌های خام او در مغز جان جوشان شده

Ошиқони пухтаи байн аз ваъдаҳои хом ӯ

عاشقان پخته بین از وعده‌های خام او

Хусравон бар тахти давлати байн ки ҳасрат ме хуранд

خسروان بر تخت دولت بین که حسرت می‌خورند

Дар лақои ошиқони куштаи бадном ӯ

در لقای عاشقان کشته بدنام او

Он сегон кӯй ӯ шоҳон шерон гашта анд

آن سگان کوی او شاهان شیران گشته‌اند

Кони чунон оҳӯии фитна дида шуд бар бом ӯ

کان چنان آهوی فتنه دیده شد بر بام او

Аллоҳи аллоҳ ту мапурс аз бохўдони авсоф май

الله الله تو مپرس از باخودان اوصاف می

Ту бибин дар чашми мисатони лутфҳои ом ӯ

تو ببین در چشم مستان لطف‌های عام او

Даст бар рагҳои мисатон на дило то паии барӣ

دست بر رگ‌های مستان نه دلا تا پی بری

Аз даҳони олӯдагон зон бодаи худком ӯ

از دهان آلودگان زان باده خودکام او

Шамси табризӣ ки гомаш бар сари арвоҳ буд

شمس تبریزی که گامش بر سر ارواح بود

По манеҳ ту сари буна бар ҷойгоҳи гом ӯ

پا منه تو سر بنه بر جایگاه گام او