Ҷумлаи хашм аз кибри хезад аз такаббури поки шӯ

جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو

Гар нахоҳӣ кибрро рӯ бе такаббури хоки шӯ

گر نخواهی کبر را رو بی‌تکبر خاک شو

Хашми ҳаргизи брнхизди ҷузи зи кибр ва мо ва ман

خشم هرگز برنخیزد جز ز کبر و ما و من

Ҳар дуро чун нардбони зери ор ва бар афлоки шӯ

هر دو را چون نردبان زیر آر و بر افلاک شو

Ҳар куҷои ту хашм дидӣ кибрро дар хашми ҷӯ

هر کجا تو خشم دیدی کبر را در خشم جو

Гар хушӣ бо ин ду морат худ бирав заҳҳоки шӯ

گر خوشی با این دو مارت خود برو ضحاک شو

Гар зи кибру хашм безорӣ бирав кунҷӣ бахаст

گر ز کبر و خشم بیزاری برو کنجی بخست

Вари зи кибру хашм дилшодӣ бирав ғамноки шӯ

ور ز کبر و خشم دلشادی برو غمناک شو

Хашми сгсорон раҳо кун хашм аз шерон бибин

خشم سگساران رها کن خشم از شیران ببین

Хашм аз шерон чу дидӣ сари бунаи шишоки шӯ

خشم از شیران چو دیدی سر بنه شیشاک شو

Луқмаи ширин ки аз ваии хашм ангезон махӯр

لقمه شیرین که از وی خشم انگیزان مخور

Луқма аз лўлоки гиру бандаи лўлоки шӯ

لقمه از لولاک گیر و بنده لولاک شو

Рӯи ту қассоби ҳавои шӯи кибру кинро хӯн бирез

رو تو قصاب هوا شو کبر و کین را خون بریز

Чанд бошӣ хуфтаи зери ин ду саги чолоки шӯ

چند باشی خفته زیر این دو سگ چالاک شو