Марои ту гӯш гирифтӣ ҳамеи кашӣ ба куҷо

مرا تو گوش گرفتی همی‌کشی به کجا

Бигӯ ки дар дил ту чист чист азми ту ро

بگو که در دل تو چیست چیست عزم تو را

Чаҳ деги пухтае аз баҳри ман ъзизои дӯш

چه دیگ پخته‌ای از بهر من عزیزا دوش

Худоӣ донад то чист ишқро савдо

خدای داند تا چیست عشق را سودا

Чу гӯши чарху замину ситора дар каф туаст

چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست

Куҷои раванди ҳамон ҷо ки гуфтае ки биё

کجا روند همان جا که گفته‌ای که بیا

Марои ду гӯш гирифтӣу ҷумларо як гӯш

مرا دو گوش گرفتی و جمله را یک گوش

Ки май занами зи бен ҳар ду гӯши толи бақо

که می‌زنم ز بن هر دو گوش طال بقا

Ғулом пер шавад хоҷа аш кунад озод

غلام پیر شود خواجه‌اش کند آزاد

Чу пери гаштам аз оғоз банда кард маро

چو پیر گشتم از آغاز بنده کرد مرا

На кӯдакон ба қиёмат спидмў хезанд

نه کودکان به قیامت سپیدمو خیزند

Қиёмати ту сияҳ мӯӣ кард перон ро

قیامت تو سیه موی کرد پیران را

Чу мурда зинда кунӣ перро ҷавон созӣ

چو مرده زنده کنی پیر را جوان سازی

Хамӯш кардам ва машғӯл мешавам ба дуо

خموش کردم و مشغول می‌شوم به دعا