Рӯему хонаи бигиреми паҳлавии дарё

رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا

Ки дод ӯст ҷавоҳир ки хуй ӯст сахо

که داد اوست جواهر که خوی اوست سخا

Бидон ки суҳбати ҷонро ҳаме кунад ҳамранг

بدان که صحبت جان را همی‌کند همرنگ

зи суҳбат фалак омад ситораи хуши симо

ز صحبت فلک آمد ستاره خوش سیما

На тан ба суҳбати ҷони хӯбрӯйу хуши феъли сет

نه تن به صحبت جان خوبروی و خوش فعل‌ست

Чаҳ мешавад тани мискин чу шуд зи ҷони узро

چه می‌شود تن مسکین چو شد ز جان عذرا

Чу даст муттасил туаст бас ҳунар дорад

چو دست متصل توست بس هنر دارد

Чу шуд зи ҷисми ҷудои аўФтоди андари по

چو شد ز جسم جدا اوفتاد اندر پا

Куҷост он ҳунари ту на ки ҳамон дастӣ

کجاست آن هنر تو نه که همان دستی

На ин замони фироқи сет ва он замони лақо

نه این زمان فراق‌ست و آن زمان لقا

Пас аллоҳи аллоҳи зинҳори ноз ёр бикаш

پس الله الله زنهار ناز یار بکش

Ки нози ёр буд сад ҳазор ман ҳалво

که ناز یار بود صد هزار من حلوا

Фироқро бндидӣ худоат манимо ёд

فراق را بندیدی خدات منما یاد

Ки ин дуъогӯ ба зин надошт ҳеҷ дуо

که این دعاگو به زین نداشت هیچ دعا

зи нафаси куллӣ чун нафаси ҷузв мо бибаред

ز نفس کلی چون نفس جزو ما ببرید

Ба аҳбтўо ва фурӯд омад аз чунон боло

به اهبطوا و فرود آمد از چنان بالا

Мисоли дасти бурӣдаи зи кор хеш бимонад

مثال دست بریده ز کار خویش بماند

Ки гашти туъмаи гурбаи зиҳии залилу бало

که گشت طعمه گربه زهی ذلیل و بلا

зи даст ӯ ҳамаи шерони шикаста панҷа баданд

ز دست او همه شیران شکسته پنجه بدند

Ки гурба мекашадаш сӯ ба сӯи зи дасти қазо

که گربه می‌کشدش سو به سو ز دست قضا

Умеди васл буд то рагяш ме ҷунбад

امید وصل بود تا رگیش می‌جنبد

Ки ёфт давлати васлати ҳазор дасти ҷудо

که یافت دولت وصلت هزار دست جدا

Мадори ин аҷаб аз шаҳриёри хуши пайванд

مدار این عجب از شهریار خوش پیوند

Ки пораи пораи дӯд аз кафш шудаи сети само

که پاره پاره دود از کفش شده‌ست سما

Шаҳи ҷаҳонӣ ва ҳам пораи дузи устодӣ

شه جهانی و هم پاره دوز استادی

Бикун назари сӯии аҷзои пораи пораи мо

بکن نظر سوی اجزای پاره پاره ما

Чу чанг мо бишикастӣ бисозу каши сӯии худ

چو چنگ ما بشکستی بساز و کش سوی خود

зи аласти захмаи ҳамеи зани ҳамепазир бало

ز الست زخمه همی‌زن همی‌پذیر بلا

Бало кунем валикини балии аввали кӯ

بلا کنیم ولیکن بلی اول کو

Ки он чу наъра рӯҳаст венаи зи кӯҳи садо

که آن چو نعره روحست وین ز کوه صدا

Чу ноӣ мо бишикастӣ шикастаро барбанд

چو نای ما بشکستی شکسته را بربند

Ниёзи ин неи моро бибин бидон дам ҳо

نیاز این نی ما را ببین بدان دم‌ها

Ки ноӣ пораи мо пора медиҳад сад ҷон

که نای پاره ما پاره می‌دهد صد جان

Ки кӣ дамам диҳад ӯ то шавам латифи адо

که کی دمم دهد او تا شوم لطیف ادا